Kilka lat temu zaczęłam na  poważnie minimalizować rzeczy w domu. Przyszło mi tez na myśl stwierdzenie, że to nie nasze mieszkania są za małe, ale właśnie ilość trzymanych w nich rzeczy jest ogromna. Impulsem bylo tez to, że pewnego dnia pod wpływem ciężaru w środku zerwala się mojej mamie wisząca szafka kuchenna, a wszystke trzymane w niej talerze się potlukly o mało nie przygniatając mamy. Kuchnia wygladala jak pobojowisko, bo uszkodzil sie czajnik, wylał olej, połamał chlebak i jakies sprzęty. Teraz po tych doświadczeniach mam duzo mniej rzeczy: sprzedaję, oddaję, minimalizuję każdego dnia. Bardzo mnie cieszy, gdy mogę komuś podarować cos ze swoich rzeczy,np torebki sasiadce, które ona z przyjemnością nosi, a u mnie byly gdzieś na dnie szafy, swego czasu mialam ich ponad 100 sztuk.. A jeszcze pamiętam sytuację- moj niespelna wtedy 6 letni syn , gdy przyszlam z zakupów ubraniowych dla niego powiedział- mamo, po co mi 40 koszulka? Nie kupuj wiecej, bo potem oddajesz nowe z metkami. I to mnie otrzeźwiło i byla to najszczersza prawda. Dzieki synu. 😊 Trzymam się w tym minimalizmie jakies 7 lat i jestem szczęśliwsza mając duzo mniej niż kiedyś. Żeby przeczytać książkę dawniej zamawialam w księgarni internetowej, 6 wielkich pudel z książkami było w piwnicy, teraz- jeszcze więcej czytam, a wypożyczam książki z biblioteki. Poszłam po rozum do głowy i wiem, że nie mogę mieć wszystkiego.zamiast  parcia na kup teraz jest  codziennie spacer po parkowych alejkach  zamiast spaceru po alejkach sklepowych., wypady na działkę, duzo ruchu.Jest właśnie  wspomniana lekkość, spokoj ,brak przytłoczenia, które mi  towarzyszylo  właściwie na każdym kroku. Znalazłam zamienniki dobre dla ciała I ducha , bezgotówkowe, a np dzięki wspomniany spacerom od kilku lat nie dręczą mnie już uporczywe bóle głowy i zatok, przestałam się przeziębiać i ogólnie chorować,pozdrawiam❤

Moje ubrania pasują na mnie nawet lepiej niż kiedyś, na moje fasony ciągle wraca moda. Aktualnie zaczęłam chodzić w kamizelce, którą kupiłam lata temu, ale ciągle było w niej za ciepło lub za zimno - teraz jest w sam raz, dokładnie zgodna z modą i wygodą, za to unikatowa. Dużo mam takich drobiazgów, których szkoda było wyrzucić i nagle dostają nowe życie. Jednocześnie ciągle w sklepach pokazuje się wiele nowych rzeczy, których wcześniej nie widziałam, nie miałam i nawet o nich nie marzyłam. Do tego stać mnie na ich zakup. Coraz częściej mówię sobie: popatrz jakie ładne, ale już podobne masz, albo gdzie to postawisz, szkoda, ale już tego nie potrzebujesz. I to jest najtrudniejsze. Czasem, gdy nie mogę się czemuś oprzeć, szukam w głowie nowego właściciela, któremu to co już mam w domu mogę dać i uwolnić miejsce, na to nowe, które bardziej mi się podobają.

Moje rady, gdy obracamy:
1. Codzienne pozbywam się 1 rzeczy
2. Słuchanie podkastow o odgracaniu gdy odgracamy

Dziewczyyynyyyyy, jakie tam "święta startują jak znikną znicze"?! 2 tygodnie temu byłam w jednym z tych popularnych tanich sklepów ze wszystkim i jakież było moje zdziwienie, jak zobaczyłam regał z "cyrkiem" bożonarodzeniowym - w połowie wrześniaaaaaa 🤯🤦
Super rozmowa 👌 jestem w punkcie przytłoczenia nadmiarem i od długiego czasu nie mam siły z tym zawalczyć 😢 ale usłyszałam tak pięknie rozpracowane techniki, że wstąpiła iskierka nadziei, że wreszcie mi się jednak uda 😁💪

Mnie bardzo odgraciła edukacja o tym co i jak wpływa na nasze zdrowie.
Plastikowe rzeczy w kuchni, poliestrowa pościel, zarysowane garnki, zabawki dziecka z drobnymi częściami, ponadprogramowe kosmetyki, chemia do sprzątania... no naprawdę lista jest długa, a każde rzecz wpływa na nasz organizm i jakość życia

Bardzo dobrze, że powiedziała Pani, żeby nie zaczynać odgracania impulsywnie i bez głębszego namysłu , bo ja kiedyś, po jakimś tego typu podkaście zaczęłam tzw. "odgracanie od 1 do 100", czyli w pierwszym dniu wyrzucam 1 rzecz, w drugim dniu 2 rzeczy itd.  I tak się wkręciłam, że codziennie muszę ileś tych przedmiotów wyrzucić, że powyrzucałam sobie mnóstwo fajnych rzeczy, które teraz na pewno oddałabym lub sprzedała, niestety,  już dawno wylądowały na wysypisku śmieci...

Jestem juz po 50ce. Mam grzebien, ktory dostałam jako nastolatka. Ma taką konstrukcje, ze rozczesywanie włosow jest bezproblemowe. Przez lata mi słuzy i ma juz skroconą rączke zeby miescil sie do podroznej kosmetyczki i zrobiony otwor na sznurek, ktorym jest do tejże przytroczony.  zeby przypadkiem go nie zapomniec zabrac. Własnie uswiadomilam sobie, ze przez całe lata nie mialam potrzeby zakupu grzebienia😄

Super się Pan słucha ❤ jestem w procesie 😅 pozdrawiam serdecznie ♥️

Drogie Panie, bardzo fajna , ciekawa rozmowa! Dziekuje😊

Lubię sobie poustawiać dekoracje , mnie to akurat motywuje do sprzątania

Rok temu przeprowadziliśmy się. W nowym domu jest wielka piwnica. Wszystkie kartony z rzeczami wstawiliśmy najpierw tam. Ustawiliśmy meble i zaczęliśmy przynosić rzeczy z piwnicy, ale tylko to, co naprawdę było na bieżąco potrzebne. Reszta musiała czekać na swoją kolej. Po roku piwnica jest nadal pełna a my żyjemy w domu pełnym przestrzeni i powietrza. Dajemy sobie jeszcze trochę czasu by wykonać kolejny krok i pozbyć się rzeczy z piwnicy definitywnie 😅

Skonczylam z kupowaniem ciuchow to zaczelam kupowac zywnosc. na ciezkie czasy

Polecam książkę „goodbye things” a w wydaniu polskim pod tytułem „Pożegnanie z nadmiarem. Minimalizm japoński” , autor Fumio Sasaki

Moja mama ma 75 lat(zyjaca w biedzie),nigdy nie gromadzila rzeczy,wszystko wyrzucała lub dawala..
Ja  mam porzadek w domu bo nadmiar rzeczy kojarzy mi sie z balaganem i z latwoscia wyrzucam bo czuje wtedy ulge.
Tez zylam w niedostatku,a jednk nie lubie duzo rzeczy.

Fajny ten podcast. Bardzo mądra jest Pani, która pomaga ludziom wyjść z bałsganu. Ja też mam rzeczy, których nie używam a jakoś nie umie się ich pozbyć. To jakaś choroba.

Mam 66 lat, świetnie pamiętam PRL, czas mojej edukacji, ale nie mam skłonności do zagracania i w ogóle kupowania dziwnych nieprzydatnych rzeczy. Wręcz odwrotnie, chętnie oddaję różne rzeczy

Do sklepów za złotówkę nie  wchodzę. Od lat nie byłam w ciuchlandach. Ale do tego musiałam dojrzeć. Zrozumieć że to żadne okazję. No i jak sobie uświadomiłam że moja mama donaszała ubrania po lepiej sytuowanej kuzynce i lepiej mieć jedną rzecz ale własną. Niż dużo cudzych to przestałam.

O to chyba o mnie .Dlatego już nie chodzę do sklepów od dawna.

Można by długo , bardzo długo dyskutować ale niestety sklepy są zawalone tonami  rzeczy
bublami , których do niczego się nie nadają  np " z ubrań nie da się nawet ścierek do podłogi wyprodukować ......."

Pewnie można świętować bez dekoracji i różnych  świątecznych  durnostojek ale ja to lubię. Lubię latem niebieskie naczynia i obrusy w paski a jesienią kolorowe liście , pomaranczowe doniczki i brazowe obrusy czy podkladki. Niestety to wszystko zajmuje miejsce w szafach i są one pełne wszelkiego takiego dobra. Żeby zrobić porządną świateczną dekorację potrzebny jest odpowiedni materiał ktory tez trzeba zebrac i magazynować. Oczywiscie można za kazdym razem kupic nowe i potem wyrzucić ale w sklepach są coraz paskudniejsze rzeczy. Mozna ograniczac się do łażenia w dresach bo wygodnie ale ja lubię bluzki z jedwabiu i ubrania z wełny, skóry i nigdy ich nie wyrzucam bo na okraglo wracaja do mody. Tyle że to wszystko zagraca mieszkanie niestety. Ale coś za coś.