Za rok po wyborach pis pokaże jak można szybko i skutecznie rozliczyć i wsadzić do więzienia obecnie rządzących, nie patrząc na konstytucję, prawo, etykę i dobre obyczaje.

Niestety, nie moje małpy a niestety Nasz cyrk. Nasz, bo za to płacimy.

Jaki naród takie kampanie.

Pani redaktor pan Nawrocki, prezydent nie chce być świadkiem złożenia ślubowania  przez sędziego TK wybranego przez sejm a nie osobą przyjmująca ślubowanie! To wprowadzenie w błąd opinii  publicznej. To tak jak przekonują nas Pis - owcy i ich zwolennicy, że nie ma różnicy pomiędzy  wobec a w obecności. Wystarczy sięgnąć do słownika języka polskiego by wiedzieć jaka ona jest. Ps. ustawa regulująca ślubowanie  sędziów trybunału została przyjęta przez  sejm gdy PiS rządził. Pani redaktor proszę przypomnieć sobie kto był w tym czasie prezesem TK i proszę się zastanowić dlaczego pan Piotrowicz w swoim wystąpieniu stwierdzał, że ślubowanie powinno być składane w obecności posłów.

A w jakim harakterze on tam jedzie?
Przecież Rząd Polski z tego co wiem nic nie mówił o jego wyjeździe gospodarczym ????
Zrobił sobie wycieczkę turystyczną za pieniądze podatnika 😡😡😡

Ale kłamstwa

Szanowna Pani Redaktor, dużo przez te lata o Ziobrze i  Romanowskim słusznie, dużo o nadużywaniu  zaufania czy wręcz lekceważeniu  narodu. Słusznie, że się o tym mówi, ja jednak mam pytanie, które mnie nurtuje od początku zaistnienia tych problemów, Bardzo bym chciała się dowiedzieć czy obaj uciekinierzy są nadal opłacani za praccę w Polskim Sejmie??? Ziobro  chyba wcale nie pojawił się w pracy, a drugi może na początku kadencji. Jak to się ma do jakiegokolwiek obywatela, który by nie pracował otrzymawszy pracę?? Chciałabym wiwdzieć, czy naprawdę tak jest,  to jakie to inne prawo pracy  dla posłow i innych pracowników  w tym kraju taką sytuację reguluje. ???

Pani Profesor Pietrzyk jest genialna w komentarzch. Pozdrawiam.

Batyr żąda natychmiast od rządu a ludzie i premier powinni chcieć aby podpisał natychmiast: nominację przyjęcia asesorów sądowych , przyjąć ślubowanie wybranych sędziów TK przez sejm , zrobić nominację ambasadorskie , odznaczyć małżeństwa z 50 letnim stażem , podpisanie ustawy regulujące kryptowaluty….czy nie od tego jest prezydent! ?Do dzieła a nie walka z rządem ….

Najgorszy przedstawiciel naszego społeczeństwa  to Batyr,jeżeli  jest większość  takich obywateli  jak on,to jesteśmy  Największym Burdelem Świata.

Bo kto głośniej krzyczy ten ma rację.

Batyr nie jest P RP tylko po. Tyle.

Jak się płacze nad deficytem, opowiada Polakom, że „wszyscy jedziemy na tym samym wózku” i urządza sobie wykłady o patriotyzmie, to warto czasem pokazać ten patriotyzm własnym portfelem. A dokładniej, portfelem podatnika. Bo trudno jednocześnie mówić o oszczędzaniu i uznawać, że publiczne pieniądze można wydawać na własne zachcianki, a potem wzruszyć ramionami i powiedzieć: „to banał”.

Konie, stajnia, utrzymanie. Wszystko za pieniądze ludzi, którym chwilę wcześniej tłumaczono, że państwo musi zaciskać pasa. Dla zwykłego Polaka rachunek za mieszkanie, paliwo czy zakupy to nie jest żaden banał. To konkretne pieniądze, na które trzeba ciężko pracować. Ale kiedy rachunek wystawia się państwu, nagle robi się lekko, wygodnie i bardzo „prestiżowo”. Najlepsze jest jednak to, że słowo „banał” może się okazać wyjątkowo pojemne. Jeśli konie, stajnia i ich utrzymanie są banałem, to aż strach pomyśleć, ile takich banałów może kryć się jeszcze w Pałacu. Samochody, podróże, ochrona, zakupy, wyposażenie, różne zachcianki i cała reszta rzeczy, których zwykły podatnik nawet nie zobaczy, ale za które grzecznie zapłaci. Tu naprawdę może być materiał na niezłą kopalnię dla dziennikarzy śledczych.

Bo patriotyzm nie polega na tym, żeby godzinami mówić o Polsce, biało czerwonych barwach i zwykłych Polakach. Patriotyzm zaczyna się także wtedy, kiedy człowiek dostaje do dyspozycji publiczne pieniądze i rozumie, że to nie jest jego prywatna skarbonka. Jeśli jednak wszystko, co służy własnej wygodzie, można zbyć słowem „banał”, to proponuję prostą zasadę: niech każdy kolejny „banał” zostanie opłacony z prywatnej kieszeni. Wtedy bardzo szybko okaże się, ile naprawdę jest wart ten cały patriotyczny minimalizm. Bo za banały w Pałacu płacimy my. I to już żadnym banałem nie jest.

Błaszczak odkrył właśnie, że Nawrocki ma supermoce. Nie, serio. Według byłego ministra obrony prezydent „zmusił” Tuska do obniżenia cen paliwa. Jak? Tego już nie wiadomo. Ustawy nie było. Akcyzy nie ruszono. Podatków nie zmieniono. Żadnego konkretnego narzędzia nie pokazano. Ale spokojnie. Jest Błaszczak. A Błaszczak jest „przekonany”. I najwyraźniej w dzisiejszej polityce to wystarcza. „Jestem przekonany” zastępuje dowód. „ZMUSIŁ” zastępuje mechanizm. A Nawrocki zaczyna przypominać politycznego Harry’ego Pottera, który jednym podpisem rzuca zaklęcie na premiera, rafinerie i ceny na stacjach.

Tusk siedzi więc podobno w gabinecie, patrzy na Nawrocka i mówi: „Dobrze, Karol. Zrobię, co każesz. Tylko przestań na mnie patrzeć”. I cyk. Cena paliwa w dół. Jeszcze chwila i usłyszymy, że Nawrocki nie tylko obniżył ceny benzyny, ale również osobiście zbił inflację, umocnił złotówkę i przekonał pogodę, żeby wreszcie przestała padać. A Błaszczak? „Jestem przekonany”. Oczywiście, że jest. Bo kiedy nie ma dowodów, zawsze można mieć przekonanie. To bardzo wygodna forma argumentacji. Nie trzeba niczego pokazywać, wystarczy powiedzieć to odpowiednio pewnym tonem. I właśnie na tym polega cały numer. Nie wyjaśnić. Nie udowodnić. Nie pokazać, co konkretnie zrobił prezydent. Tylko powiedzieć: ZMUSIŁ. Wielkimi literami, żeby przypadkiem komuś nie przyszło do głowy zapytać: „Ale jak?”. Bo gdyby takie pytanie padło, cała konstrukcja może się rozsypać szybciej niż argumentacja po słowie „jestem przekonany”. To jest polityka w wersji dla ludzi, którzy mają nie pytać o mechanizm. Mają uwierzyć w bohatera. Bohater jest dobry, premier jest zły, paliwo tanieje, więc wszystko się zgadza. A jeśli rzeczywistość nie pasuje do opowieści? Tym gorzej dla rzeczywistości.

Czekamy zatem na kolejne cuda. Nawrocki zmusi Tuska do obniżenia cen masła. Potem do podwyżki pensji. Następnie do skrócenia kolejek do lekarza. A Błaszczak będzie siedział przed kamerą i z kamienną twarzą mówił: „Jestem przekonany”. I proszę państwa, dowód gotowy. Fizyka może się pakować. Ekonomia również. Mamy Błaszczaka. Mamy przekonanie. Mamy wielkie ZMUSIŁ. Czego więcej potrzeba?

Premier Tusk potrafi grać w polityczne gry - Nawrocki, to dyletant. Właśnie Premier go upokorzył Po publicznym apelu Premiera o wywieranie presji na Pałac Nawrocki podpisał ustawę o podatku od nadzwyczajnych zysków koncernów paliwowych, która ma finansować obniżki cen na stacjach. Premier postawił Nawrockiego przed odpowiedzialnością za dalsze blokowanie rządowego planu, kiedy kierowcy płacą coraz więcej. Rząd zapowiada paliwo tańsze o około 1,2 zł, a nawet do 2 zł na litrze już w nadchodzącym tygodniu !!!!!!!!!!!

Podróżuje za nasze pieniądze z tym chłopem obok!

Gdyby Nawrocki nie zachowywał się jak rozpieszczony bachor, który kiedy coś mu się nie podoba, zabiera zabawki i idzie do domu, tylko podpisał ustawę od razu, mielibyśmy to rozwiązanie ponad dwa miesiące temu. Ale po co normalnie załatwić sprawę, skoro można najpierw zrobić polityczny pokaz siły, pomachać wetem, poudawać nieugiętego, a potem po dwóch miesiącach podpisać dokładnie to samo?

I teraz wychodzi Nawrocki i opowiada Polakom o paliwie po 5,19 zł. No nie. Naprawdę? Bo rachunki, które ludzie płacili przez te tygodnie, nie znikną razem z jego podpisem. Pieniądze wydane na droższe tankowanie już zostały wydane. Nikt ich ludziom nie odda. Nie wrócą do portfela, tylko dlatego, że polityczna kalkulacja nagle zrobiła się mniej wygodna. To właśnie pokazuje, ile warte są wielkie słowa o trosce o Polaków. Bo kiedy chodzi o realne życie ludzi, nie ma miejsca na polityczne gierki. Każdy dodatkowy grosz przy tankowaniu to pieniądze z czyjegoś budżetu. Z pensji, z oszczędności, z pieniędzy potrzebnych na zakupy, rachunki czy dzieci. Tego nie da się wymazać jednym podpisem i konferencją prasową.

A potem przychodzą sondaże, przychodzi rzeczywistość i nagle można podpisać. Można zrobić dokładnie to, czego wcześniej nie chciało się zrobić. I jeszcze przedstawić to jako własny sukces. To już nie jest twarda polityka. To jest zwykłe granie ludźmi i ich pieniędzmi. Najpierw blokada, potem kalkulacja, na końcu podpis. A rachunek? Jak zwykle płaci Polak.

Koń kosztuje tyle co dobre auto. Znajomi kupili 9 letniego konia za 45 tys. To drogie hobby.

Niech p. Prezydent uważa na chorobę filipinską

Pan Prezydent Biedrzyckiej przez gardło nie przejdzie?