Jaka branża kolejna? Opisujcie swoje doświadczenia

Pracownicy stacji benzynowych są sprzątaczami kibli, pracują wszystkie święta, nocki, wypiekają bułki, robią kanapki, gotują obiady, sprzątają, dokładają towar, obsługują klientów, odśnieżają podjazd w zimę i robią za ochroniarzy płacąc później za remanenty. Nikt o tym nie mówi, że zarabiają najniższą albo lekko ponad za tak dużą liczbę obowiązków.

Tak się zaczęła moja przygoda w gastro. Pierwsza praca sezonowa po liceum. 2010r stawka 5zł/h od 14 do 18h dziennie, spanie w magazynku z resztkami budowlanymi i kąpanie się w jeziorze. Na końcu sezonu oczywiście przyszło jeszcze klasyczne obcięcie z pensji za jedzenie, picie itp😀 finalnie wyszło mi ok 3zł/h ale jest coś w tym, że ciężko wyjść z gastro, bo zamiast iść na studia, pojechałem do Warszawy kręcić pizze😊 stawka 100zł dziennie za 11-12h pracy i cały rozbudowany regulamin kar finansowych za najdrobniejsze przewinienia, typu spóźnienie się do pracy nawet 1min = minus 25% dniówki...😀 wtedy postanowiłem, że jeśli kiedyś spełnię marzenie o własnym lokalu, to nigdy nie będzie w nim wyzyskiwania, karania i poniżania pracowników❤️

Jak to mówi " w gastro nie ma przerwy na odpoczynek, jest przerwa na szluga"

Pracuję kilka lat w gastro, ale mam to szczęście, że wszystko, o czym tu mowa - mnie nie dotyczy 😃 Jak trzeba, to i sam szef zapie*dala na zmywaku czy barze, prosi, żeby do niego dzwonić jak ruch się zagęści, jest przerwa na obiad, jak roboty nie ma, możemy sobie wypić kawę czy po prostu posiedzieć w spokoju, dbamy o czystość i jakość potraw, mam też normalną umowę i konkretne napiwki, a na czyjeś urodziny cała ekipa składa się na drobne upominki. Ogółem panuje świetna atmosfera i to czuć w lokalu. Życzę wszystkim pracownikom gastro, aby trafiła na takich ludzi, jak ja. Pozdro ❤

To ja dam trochę inny przykład.
Mając 19/20 lat otworzyła się u mnie w mieście (na granicy z niemcami praktycznie) francuska restauracja. Byłem po maturze i od września miałem studiować. Pracowałem wcześniej w fabryce i stwierdziłem że nigdy więcej tak nudnej roboty. Przyszedłem na rozmowę bo szukali personelu. Dość szybko zostałem doceniony i chcieli mnie tam zatrzymać ale wiadomo- bez szans. Ogólnie wiadomo, zapierdziel był mocny + nas szef nie mówił po polsku ale dzięki temu dość mocno się nauczyłem języka. Klienci traktowali mnie jak ścierę momentami (zwłaszcza niemiecka część). Ogólnie nie było źle aczkolwiek personel bardzo różny i dość mocno się tam ludzie żarli- ze mną jednak ciężko było wpaść tam w konflikt wiec pod tym katem miałem luz. Zarabiałem oczywiście mniej niż najniższa + napiwki a wszystko to bez umowy, bo tę "podpiszemy jutro" i tak w kółko.
Po roku na wakacje też tam się zatrudniłem i przyjęli mnie z otwartymi ramionami i przez zmiany personelu nie dało się tam pracować. Jedna laska, którą wzieli do pracy bo była daleko spokrewniona, ale jednak z szefostwem, była złem wcielonym. Wszyscy jej tam nienawidzili a ona każdego z nas i mocno to okazywała na każdym kroku.
Dostałem wypłatę w lipcu i więcej się nie pojawiłem. Zarówno wszyscy kelnerzy jak i kuchnia poodchodzili przez nią. Szefostwu też odwaliło z czasem. Miałem sytuacje i to aż podkreślę:

Musiałem dokonywać pierwszej pomocy bo starszy Pan zadławił się jedzeniem. Koleżanka kelnerka była pierwszy dzień w pracy i była młodsza, wiec ją sparaliżowało. Starszy Pan umierał mi w rękach gdy jedyne co usłyszałem od szefostwa w trakcie interwencji ratowników, to że klienci czekają. Wierzę, że gorzej im się powodziło ale to był szczyt odklejenia xD


Natomiast, na studiach też sobie musiałem dorobić oczywiście i na 2gim roku dostałem pracę w dobrej restauracji w większym mieście dzięki koleżance, totalnie dorywczo oczywiście i jacie chwyca. Wszyscy byli tam dla siebie totalnie jak (zdrowa) rodzina. Zero presji, stresu. O tabakę było ciężko bo wszyscy chodzili jak w zegarku a zarazem wszystko było na spokojnie i na luzie. Zarówno menagerka, właściciele ale też klienci traktowali mnie bardzo dobrze- ba. Dostałem nawet podwyżkę, mimo że pracowałem może po 40-50h maksymalnie w miesiącu. Nauczyli mnie tam przy okazji masy rzeczy. Dzięki kucharzom sam pokochałem gotowanie, którego wcześniej nienawidziłem osobiście xD (byłem typem człowieka co palił jajecznice a teraz mało jest rzeczy, których nie jestem w stanie zrobić i dość często z tego korzystam, choć ofc raczej jako hobby). Atmosfera świetna, ludzie świetni oraz team był na tyle duży, że nie było tam totalnego przepracowywania się. Oczywiście czasami zdarzyło się że ktoś jest chory (aczkolwiek właściciel codziennie dostarczał nam świeże owoce przykładowo, nie dla rzeczy dla klientów a dla nas "żebyśmy jedli witaminy i nie chorowali" xD Zarobki ogólnie nie były niewiadomo jakie... nie no żart. Dla mnie jako studenta kilka lat temu, 500zł dniówki w weekendy to były złote góry.

Do dzisiaj tam czasami wpadam, bo mimo że drogo (trochę fancy jednak) to zawsze dostaję dalej zniżki pracownicze + zawsze posiedzę i popytam jak tam u nich. Osobiście nie miałem oczywiście możliwości "wejść" w ich rodzinę, bo byłem bardzo dorywczy ale oglądało się to na prawdę ze wzruszeniem. Wiem że miałem ogromne szczęście, że tam trafiłem i oczywiście ustrzeliłem na loterii tym samym. Życzę, by tylko takie miejsca się utrzymywały.

W pracy w gastro najgorsze jest tylko pierwszych 10 lat

pracowałem w gastronomii i powiem tak... mobing, wyzysk, indoktrynacja młodych osób XD, standardy, kij wiadomo gdzie, wyzysk, krzywda, dziesiątki oparzeń, najniższa krajowa, wieczne zakwasy pleców xd. U mnie mało tego, by zmaksymalizować zyski, sprzedawaliśmy popuste mięso po terminie, dopóki nie zejdzie, termin ważności godzinę, my sprzedawaliśmy po 2-3h, dopóki nie zejdzie, jedynie jak był audyt to wtedy wszystko wedle standardów

Jestem kucharzem z wykształcenia, ale na całe szczęście już nie z zawodu. Przez ponad 10 lat pracowałem w tej branży. Głównie we wziętych restauracjach w moim mieście (2 i 5 lat). Skończyłem pracę nagle, przez nasilenie kontuzji kolana. Dwie operacje, łącznie ponad 10 miesięcy zwolnienia. I właśnie na tym zwolnieniu poczułem jak żyje. Brak znajomych poza pracą, nie wiadomo co robić w czasie wolnym bo przecież wcześniej go prawie nie było. Płakać mi się chciało. Do tego w gratisie depresja i nerwica. Toksyczny związek jest określeniem w 100% trafnym. Kochasz to i nienawidzisz. Śmiejesz się pod czas tabaki i płaczesz w momencie kiedy omija cię życie. Urodziny przyjaciela ? Sorry , wiem że miałem być ale kolega się rozchorował i muszę wziąć jego zmianę. Święta wielkanocne ? Dawaj szybko jemy te śniadanie bo na 11 do roboty. Sylwester ? Ok, ale po 12 godz pracy. Kończysz o 20, wracasz do domu, szybko się myjesz i jesteś "gotowy" do zabawy ... Strach przed odbieraniem telefonu na dniu wolnym... Ale dlaczego ? A no dlatego że w 90% wiąże się to z zapytaniem czy przyjdziesz do pracy bo coś się wydarzyło. Nie przyjdziesz ? Ok. Ale wiąże się to z ostracyzmem, zarówno kolegów z kuchni jak i kierownictwa. Wolisz tego unikać więc przychodzisz. Życie towarzyskie to wódka pita na ławce po pracy, a jakże, z kolegami z pracy. Alkoholizm i coraz częściej narkotyki to choroba zawodowa. Kucharz w wieku 40-45 lat żonaty? Albo ewenement albo dobrze się kryje. Z kelnerka spędzasz dziennie 12 godz , z żoną 3-4. Przychodzi alkohol i sprawa szybko nabiera tempa. Dehumanizacja właśnie kasty kelnerskiej. To tylko napędy do tacy. Zwykli podawacze. Picie w trakcie pracy, mobbing, ostre wymiany zdań , wyzwiska, brak szacunku. To jest codzienność wielu ludzi w tym kraju. Frustracja jaką miałem słuchając jak to zakaz handlu w niedzielę  oddaje godność pracownika biedronek itp sięgała zenitu w momencie kiedy we wszystkie weekendy, święta, majówki itp tyrałem po 12 godz. Tak wiem, na własne życzenie. Związek toksyczny!

Pracowałem od 16 roku życia na budowie (tzn w czasie szkoły dorabiałem przez wakacje + kilka miesięcy w czasie szkoły, gdyż w domu się nie przelewalo) z małymi przerwami z wyjazdami za granicę. Jako "młody" na budowie zawsze byłem od najgorszych zadań z zaznaczeniem, że jak czegoś nie zrobię to wyp**, ale poznałem jednego normalnego majstra, gdzie mi wprost powiedział " młody nie daj po sobie tak jeździć, nie tu to gdzie indziej, albo w innej branży. Pamiętaj słonia nauczą tańczyć to ty też się nauczysz nowego zawodu". I to mi dało do myślenia, skoro ktoś nie szanuje Ciebie i Twojej pracy, to oznacza, że trzeba zmienic miejsce pracy, a nawet zawód, bo to nie Ty jesteś zależny od pracodawcy, tylko on od Ciebie

Szefowie i managerowie specjalnie wybierają taki typ osobowości który nie ma asertywności i ma syndrom sztokholmski. Często z niepełnych rodzin lub z patologicznych środowisk.

Poszłam do jednej kawiarni na dzień próbny... Wtedy minimalna na umowie zlecenie wynosiła chyba 23 PLN. Właścicielka zaproponowała 20 PLN i teraz zacytuję "Jak będziesz się sprawdzać/Pokażesz co potrafisz to są możliwe podwyżki". Zabawne, że musisz wypruwać flaki, żeby w ogóle dostać minimalną. Zaznaczę, że jak tylko to usłyszałam, to podziękowałam za taką ofertę i wyszłam.

Dajcie spokój pracowałem w gastro franczyza jak i prywatna restauracja, łeb jest przeorany za śmieszne pieniądze a najlepsza była zasada "klient ma zawsze rację" jak pracowałem w maku na autostradzie kobieta przyszła zbulwersowana że stare frytki dostała wyrzuciłem stare i dałem na jej oczach świeżo usmażone spróbowała jednej powiedziała że to te same i rzuciła mi je w twarz...

Miałam praktyki w przedszkolu. Higiena pracy nie istniała, spleśniałe części warzyw należało odcinać, a te dobre uzywac. Sery po terminie. Pół roku tam sprawiło taki uraz, że wiecej w gastronomi nie pracowałam

Jakby kelner/sprzedawca/pracownik gastronomii mógł traktować klienta tak, jak on jego traktuje, świat byłby znacznie piękniejszy, a praca w gastro o wiele przyjemniejsza :)

Jeżdżę na taxi, przewiozłem tysiące kelnerek/kucharzy, ludzi z gastro. Jest to najbardziej wyniszczona grupa pracownicza, co chwilę słyszę o zmianach po 16h, czy pracy 6-7 dni w tygodniu. Jestem w szoku, że ludzie tam wytrzymują latami, konkurować chyba tylko mogą pracownicy kołchozów po 12-14h dziennie na linii produkcyjnej.

Pracowałam 3 lata w patisserie, robiłam dosłownie wszystko, otwieranie, zamykanie, dostawy, catering, sprzątanie itd. I tylko na lunch miałam dodatkową osobę do pomocy. Od tego czasu jestem najmilszym i najcierpliwszym klientem każdego gastro😂

Pewnego razu pracodawca nie chciał mi zapłacić za godziny szkoleniowe, bo twierdził, że "to było dla mnie. To był poświęcony mi czas i nauka". Spojrzałem jak wiadomo na kogo i powiedziałem, że czas dla mnie w tym miejscu był tydzień temu, kiedy przyszedłem z koleżanką na obiad, a we wtorek na szkoleniu byłem po to żeby naszych gości obsługiwać zgodnie z naszymi standardami. Wtedy padło, że "szargam sobie nerwy za 30zł i nikomu nie płacą za szkolenia". Okolice 2020 roku, a ludzie potrafili dalej tam robić za 10zł/h na czarno w jednym z bardziej fancy lokali w mieście powiatowym. Byłem barmanem i często słyszałem pretensje, że używam bieżącej wody. Nasza przygoda dobiegła końca, kiedy około południa, jak nie było gości poszedłem po drabinę, żeby sciągnąć szkło z baru umyć itp. i  wtedy wpadł za mną wielmożny z awanturą, że widzi, jak się opierdalam....

Moja pierwsza praca w życiu jako kelnerka w Międzyzdrojach.... środek lata a klienci dziwili się, że przyjechali na 2 tygodnie na wakacje i w lokalu widzą tylko mnie, podczas śniadania, obiadu, podwieczorka, robię drinki, na zmywaku ja, kawę zrobić za barem ja. Dziwili się też, że lato nad morzem 30 stopni a moja skóra świeciła się na biało. Byłam jedyną kelnerką, przychodziłam na kuchnie o wschodzie słońca, kończyłam pracę po zachodzie. 0 przerwy bo ciągle ktoś musiał być na sali, dostawałam łaskawie pozwolenie na jedno wyjście do łazienki. Czułam jak dementor wysysa ze mnie wszystkie soki, kucharze mnie z jakiegoś powodu nie lubili. 7 dni w tygodniu, 13h dziennie.... 3.5zł na godzinę. Zostałam zwolniona po 2 miesiącach pracy kiedy poprosiłam, by zatrudnili jeszcze jedną kelnerkę. Szefowa się oburzyła, bo odziedziczyła lokal po matce i stwierdziła cytuję "ja tu myłam talerze będąc w szkole średniej i przecież nie jest tu tak źle". Można powiedzieć, że 2 miesiące to mało, ale dziewczyna po mnie wytrzymała do.... pierwszego śniadania. Byłam nastolatką i po tej pracy stwierdziłam "tak musi być wszędzie, ja już nie chce", że kolejną pracę podjęłam dopiero półtora roku później, przez ten czas żyjąc na szczęście na dwóch stypendiach naukowych. Potem moją druga pracą była praca w kinie - najfajniejsze dwa lata pracownicze w życiu, które pomogły mi przełamać traumę

Mieszkałem kiedyś z kucharzem, ale bardzo krótko. Któregoś dnia przyszła do nas policja, po którą zadzwonili jego przyjaciele. Nie odpowiadał im, a mieli gdzieś iść - znaleźli go martwego na podłodze. Prawdopodobnie zemdlał z powodu nadciśnienia i albo umarł od upadku, albo na wylew. Miał około 35 lat.