Çoğunuza saçma gelecek ama uyumadan önce izledim ve bu video rüyama girdi. Baya absürt bi rüya. Rüyamda koşuya çıkmışım işte cebimde cüzdan yok telefon kulaklık, şehir de garip nerde olduğumu halen çözemedim küçükken gördüğüm bi yer rüyama girmiş olmalı. Çıkıyorum koşuyorum caddede liseden bi arkadaşı görüyorum, bi yere oturuyoruz tatlı yiyoruz arkadaş ısmarlıyor cüzdanım yanımda olmadığından. Yediğimiz şey de ketçaplı dondurma.
Çıkarken eve dönüyorum ara sokağa girdiğimde frankın yaratığı görüyorum, birine arabayla çarpmış ve cesedini yiyor üstü başı kanlar ve organlar içinde. Mezarlıktaki ceset parçalarından yapıldığı için inanılmaz korkunç bi suratı var böyle çürümüş çenesinin yarısı açıkta ve kurtçuklar var. Bana gelip burdan tramvay durağına nasıl giderim diye soruyor ben de diyorum ki onun için premium hesabın olması lazım. Sonra bu şaşkın şaşkın bana bakıp benden korkmadın mı falan diye soruyor sonra cebinden tuborg red çıkarıp bana veriyor ve hem mutlu hem de hüzünlü bi ifadeyle ayrılıyor yanımdan.
Saçma sapan bi rüyaydı ama aklıma şu soruyu getirdi, acaba bu yaratığa insan muamelesi yapması için kör olmasına gerek olmayan birisi çıksaydı hikaye nasıl biterdi?

"Bakamayacaksan neden yarattın ?!"

-yaratık

14:03 Tam Yaratığa sempati duyup duygulanmaya başlarken Yemeksepeti diyince ciddiyetim bozuldu :Dd

Değinilen yerler muazzam. Üzücü olansa bahsi geçen konulardaki hissiyatları yaşamak için 2.5 metre boyunda, sağdan soldan toplanılmış uzuv parçalarıyla oluşmuş birisi olmanıza gerek yok.

abi şakaları bile o kadar ciddi söylüyosun ki anlayamıyorum

"İçimde hayal bile edemeyeceğin sevgiler var ve inanmayacağın öfkeler var. Birini tatmin edemezsem, diğerini tatmin ederim." Özet bu sanırım, çok etkileyiciydi ve sorgulayıcı...

Mary Shelley’in romanında Victor kendi sağlıyla baş edemediği için ölüyor.Yaratık da onun cesedine sarılarak ağlayıp pişmanlığını belirtiyor

"Ahlakın estetik kaygıları vardır"
Nietzsche

Notre Dame'ın kamburundaki Quasimodo karakterini çirkinliği yüzünden dışlanmasını hatırlatmak isterim. İnsanların tutumu yüzünden izve bir yaşam sürerdi, dış görüntüsü dışında zeki ve yufka yürekli olması... Bu eseriyle biz insanlara ders veriyor değerli yazar: Victor Hugo

maslowun ihtiyaçlar hedesine göre "yaratık" ile aynı seviyede olduğumu öğrendim. teşekkürler karşim

videonun aklıma sürekli çirkin olduğumu getirtmesi dışında bir sıkıntısı yok. Bazı arkadaşlar eski konsept daha güzeldi demiş ama bence bu konsept senin de bir insan olduğunu unutmamamız açısından iyi oluyor. yüzünü görmeyince seni her şeyi bilen ses olarak düşünüyordum.

"Ademin olmam gerekirken haksız yere saadetten mahrum edilen, cennetinden kovulmuş bir meleğe benziyorum."

Çok iyi be...

yalnız victor hastalıktan ölüyor yaratık öldürmüyor

frankenstein yeni filmini izledikten sonra bu videoya geri dondum

"Adem'in olmam gerekirken haksız yere saadetten mahrum edilen, cennetinden kovulmuş bir meleğe benziyorum."

öneri:Homelander neden böyle?

İnsanın ne denli kibirli olduğunu gösteren bir eserdir. Doktor hiçbir şekilde olanlardan kendini sorumlu tutmuyor, öz-eleştiri yapmıyor. Tüm suçu canavarda buluyor.

Çok beğendiğim bir eser Frankenstein. hoşuma gitme sebeplerinden bir tanesi de  okuyucuya empati duygusunu derinden yaşatması. En başta Frankenstein'ın gözünden onun çektiği acılara odaklanarak yaratığa karşı büyük bir öfke ve kin besler iken, yaratığın gözüne geçtiğimizde, onun sevgisizliğini ve hayal kırıklıklarını okudukça, yaptığı kötü eylemleri anlayabiliyoruz. Sadece kötü olduğu için değil. sevgi görememesi, yaratıcısının bile onunla ilgilenmeyip tiksinmesi gibi bir çok acıların sonucunda kötü eylemlere yöneldiğini ve bundan pişmanlık duyduğunu görüyoruz. Bence bu da okuyucuya objektif bir bakış açısı kazandırıyor. Kitap gerçekten mükemmeldi. Videodaki alıntıları gördükçe bunu daha iyi anladım.

Değer görmemek, değersiz hissetmek, kendini hakir görmek.. Neredeyse her kötü varlığı kötülüğe doğru sürükleyen şeyler. Her varlık bu hisler sonucunda yavaş yavaş kötüye değişir.

Bir düzeltme yapayım. Mary Shelly bu hikayeyi oluştururken bir yarışmada değil. Cenevre'de eşiyle beraber( ki kendisi de bir yazardır) Lord Byron'ın misafiri. Yağmurlu fırtınalı bir gecede birbirlerine korku hikayesi anlatarak vakit geçiriyorlar. Mary o gece rüyasında gördüklerini romanlaştırıyor ve ortaya Frankenstein çıkıyor.