Ek olarak filmde hiç müzik olmaması da filme farklı bir hava katıyor. Bazı filmlerdeki gibi müzik sizin neşeli yada üzgün bi ruh haline girmeniz gerektiğini size söylemiyor.

Kitapta Lwelyn Moss'un ölümü filme nazaran çok daha acı aslında. Yolda gördüğü evden kaçmış genç bir kızı başına birşey gelmemesi için yanına alır ve bir miktar para verir, sonrada "Bu gece motel paranı ödeyeceğim, ama sende hayatını yoluna koy" diye öğüt verir. Maksadı iyilik yapmaktır. Ama gece sarhoş bir Meksikalı kızı kaçırmaya kalkışır ve durdurmaya çalışırken üçüde ölür. İşin kötü yanıysa Şerif Bell ve Moss'un eşi olay yerine geldiklerinde eşi genç kızı ve Moss'u yanlış anlar. İyilik yapmak isterken hem ölür hem de arkasında kendisini "parayı bulunca değişmiş, yanına başka kız almış" olarak hatırlayan eşini bırakır. E kader.




Düzenleme: Aynı zamanda bir diyalogta Moss kıza kendisiyle karşılaştığı için şanslı olduğunu, bir sapıkla da karşılaşmış olabileceğini söylemişti. Halbuki kızla karşılaşmasa belki ikiside hayatta olacaktı. Bu da kaderi ve şansı kendi açımızdan yorumlamanın ne kadar yanlış olduğunu gösteriyor.

Muazzam bir incelemeydi. Bu film ilk izledigimde de ikincisinde de beni çok etkilemişti ama tam olarak neden etkilendiğimi anlamıyordum yani bir şeyler bilinc dışı olarak başka şeyleri çağırıştırıyordu ama ne olduklarını bilemiyordum. Senin analizinle her şey yerine oturdu. Bu film her sahnesiyle, duyguları veren üst düzey oyunculuklarıyla, hiç müzik kullanılmamasıyla aslında yasadığımız hayatın kendisi. Herkesin ama herkesin bu filmden alacağı bir şey var. Normalde kitap uyarlamaları çok zordur ancak Coen kardeşler büyük iş basarmışlar.

Şerif rüyasında babasının kendisinden daha genç göründüğünü söyledi. Babası kötülükle mücadelede daha fazla istekli ve umutlu olduğu için oğlundan daha genç görünüyordu ve şerif inancını yitirdiği için daha yaşlıydı bu sebeple "İhtiyarlara Yer Yok".

Hayatın boyunca tek bir kanalın videolarını izleyeceksin deseler tek bir kanal bu olurdu bu kanal her videoda ruhuma ayrı bir şeyler katıyor...

Hayatta bazı şanssızlıkları yaşamış biri olarak, incelemeniz beni çok etkiledi. Bu kadar derin düşünememiştim ben hiç. Film resmen anladığımın 100 katı derinlikteymiş. Ne diyebilirim bilmiyorum, çok teşekkür ederim. Benim için de hayata karşı anlam kaynağı oldu. Var olun, sevgiler

görevli kadını öldürmeme sebebi olarak kadının kendi prensiplerine çok sadık olması (anton'un da yazı turaya olan sadakati gibi) ve anton'a karşı korkusuz bir tavır sergilemesi olabilir. kadının bu tutumu, anton'un onu içten içe takdir etmesini sağlıyor ve kadının hayatta kalmasına izin veriyor.

11:03 Mossun çalıştığı yeri sorduğu sahnede yalnız olmadığını anlayıp geri vites yapıyor demişsin ama bu oldukça yanlış bi tanımlama. Başka sahnede ofis basıp gündüz vakti adam öldüren birisinden bahsediyoruz. Buradaki sifon sesi bir dış uyaran ve antonu tekrardan mantık çerçevesinde düşünmeye itiyor. Oysa ki o sifon sesi gelmese soruyu tekrarladikca öfke seviyesi artıyor. Psikologlarin yorumu bu şekilde... Çalan bir telefon ile bi kuş sesiyle bile cinayet işlemekten vazgeçen insanlar var.

no country for old man ile there will be blood yakın bölgelerde çekildiği için there will be blooddaki patlama sahnesi diğer filmin kadrajlarına giriyor diye çekimleri bi süre ertelemek zorunda kalmışlar bu da küçük bir bilgi olsun benden

Siz zaten epey ayrıntılı ve güzel bir şekilde anlatmışsınız. Naçizane bende gördüğüm ve kendimce yorumladığım bir noktayı sizlerle paylaşmak istiyorum. Anton’un kullandığı hava basınçlı silahı ile alakalı. Zaten videoda da sözü ediliyor büyükbaş hayvanların kesim evlerinde öldürülmesi için kullanılıyor diye. Anton’un bu silahı insanlar üzerinde kullanması benim dikkatimi toplayan şey. Bu silah ile insanlara suçlu, suçsuz, iyi, kötü ayırt etmeksizin öldürmesi, değersiz bir et parçası oldukları için ölümleri ile hiçbir şeyin değişmeyeceği basit bir canlı muamelesi yapması. (Anton’un algılayışına göre) Hangimiz öğünümüzü tamamlamak için soframızda bulunan et parçasının ilerisini gerisini düşünürüz ki veya hangimiz yediğimiz et ile duygusal bir bağ kurar da o eti yiyemeyecek kadar içselleştiririz bu durumu. Elbette ki insanlar olarak o kadar da acımasız olamayız fakat Anton için durumlar bundan daha farklı. Mezbahalarda da hayvanlar tam olarak Anton’un öldürdüğü gibi öldürülür. Hızlı, duygusuz ve mimik dahi oynamadan. Tıpkı Anton’un insanları hava basınçlı silah yardımı ile öldürdüğü gibi. Demek istediğim şu; Anton için, ne olduğunuz, kim olduğunuz, ne yaptığınız veya yapacağınız, neye hizmet ediyorsunuz, ne hissediyorsunuz, ne yaşıyor veya yaşatıyorsunuz… bunların hiçbir önemi yok. Siz onun kaderinde öldürülmesi için ölüm yoluna girmiş bir sığır, o ise sizin, sizi öldürdükten sonra bir sonraki sığır için sıranın gelmesini bekleyen acımasız kasabınız. Anton, değişik adamsın vesselam.

Filmi izledigim halde kaza sahnesinde oldukça korkuttun beni abi tesekkur ederim o sessizligi iliklerime kadar hissettim

Bölümlerin Red Dead Redemption 2 fontuyla yazılması, chigur'un bu kadar iyi tasviri, olayın felsefesinin farklı açılardan sunulması gibi durumlar beni benden aldı. Portal isteyerek mi yaptı bilmiyorum ama şu ana kadar ki en iyi oyun olan neo western tarzında bir hikaye sunan Red dead redemption 2'ye selam yollamış belli.

24:35 En son anton a yardım eden o çocuklarda kanlı paraya bulaştı suç ortağı oldu ve anton daha uzaklaşmadan kavga etmeye başladılar o kanlı para için

23:31 beklemiyordum😅

Keşke şerifin Şigur’u az daha yakalayacağı sahneyi de ekleseydin. Şerif farkında değildi ama Şigur kapının arkasına saklanmıştı, aslında pes ettiği zamanda zafere en yakın olduğu andaydı.

"bir şey yapabilecekken yapmıyorsan ve sonucunda kötü bir şeyler oluyorsa olan her şey senin yüzünden olmuştur" 31:32

Filmde şerifin anlattığı bir hikaye var. Sığır öldüren bir adamdan bahsediyor, yine o adam bir gün sığıra bir mermi sıkıyor ve mermi sığırdan sekip onun sağ koluna saplanıyor. Şerif bu hikayeyi Carla anlatırken şu ifedeyi kullanıyor " hala şapkasını takmak için sağ kolunu kaldıramaz" filmin sonundada Anton'un da bir daha asla sağ kolunu kaldıramayacağını görüyoruz. Çok güzel dejavular var...

Ülkenin bulundugu hal ve gidişat her birimizin bireysel hayatlarında farklı noktalara temas ediyor. Hissettiğim çaresizlik tam da şerifte olduğu gibi bir duyguya evrildi. Fiziksel, zihinsel ve ruhsal olarak içinde bulunduğum  durumun ağırlığını anlatacak bir kelime bulamıyorum. Sağladığın farkındalık bile şu an içinde bulunduğum bu duygudan çıkaramıyor beni.

Videonun son kısmı çarptı geçti gerçekten, inanılmaz etkileyici buldum. Karanlığa bir ışık yakmak, her şeye rağmen iyi kalmak ve kötülükle mücadele etmek gerek! Ve evet kötülük insanlık tarihinin başından beri hep vardı, hep de var olacak. İnsanların birçoğunun geçmişe tatlı bir nostalji ile bakıp kötülük yokmuş sanmaları büyük yanılgı! Bu arada Javier Bardem muhteşem bir oyuncu, çok seviyorum. Konudan bağımsız söylemek istedim :) Emeğinize sağlık 🌿 Keyifle izledim, çokça düşündüm. Videonun başında her an rastlantısal şekilde ölebileceğimiz gerçeği tat kaçırsa da sonu yine öyle keyifli, huzur ve umut vericiydi ki kendi adıma mutlu ve tatmin olmuş şekilde ayrılıyorum 🧚🏻‍♂️

10:42.Hele o meşhur yazı tura sahnesinde kuru yemiş yemesi bile tuhaf,bir insanın kuru yemiş yemesi nasıl tuhaf olabilir ki diyebilirsiniz ama cidden tuhaf..:)