SUPER !

Red. Popielecki zdradził właśnie sekret Starego Marudy: jeśli coś mu się podoba od razu włącza mechanizm obronny. Zaczyna ze sobą walczyć za pomocą hiperkrytycyzmu. Wyszukuje, skupia się na i rozdmuchuje „potknięcia”, by zakrzyknąć: „A ha! Wiedziałem!”.
To pozwala mi zrozumieć „nielinearność” jego systemu ocen. Coś, co jest bajeczką szalenie kolorową, choć pustą, wywołuje u niego nagle zachwyt. Coś, co jest trudne i smętne, albo wywoła albo nie wywoła - pozornie losowo. Coś, co powszechnie wywołuje zachwyty, „zamyka” red. Popieleckiego i zmusza do wygłaszania votum separatum. Okazuje się, że red. Popielecki nie walczy wcale z materią filmu. Walczy z własnymi demonami i wróżkami! Jeśli dziecięciem będąc w kołysce zassał Mario Bros lub Batmana, wątpliwości nie będą miały do niego dostępu. Ledwo dostanie kolorowe obrazki i odniesienia do kołyskowych lektur, od razu podskakuje z zachwytu. Okresem przełomowym jest wg mnie koniec podstawówki. Przed tym okresem serduszko red. Popieleckiego było szeroko otwarte i chłonne. Co wtedy wpadło, ma ułatwioną drogę oraz obniżone wymogi. Gdzieś w liceum nastąpił przełom: red. Popielecki odkrył „krytyczne myślenie”. Przestał ufać sobie, jako odbiorcy, zaczął ufać argumentacji i analizie. Podchodzi zatem do każdego nowego dzieła w ciężkiej i kolczatej zbroi tłumionego rozumem entuzjazmu. Owszem, ma szczeliny wokól szyi i pod pachami ale tędy prześlizgnąć mogą się li tylko pokochane w dzieciństwie motywy i postaci. Z jednej strony lubię i szanuję jego chłodne i elokwentnie umotywowane zastrzeżenia. Z drugiej zdarza mi się krzyknąć w stronę ekranu: „Co Ty [beeeep]!”
Panie red. Szanowny! Zaśpiewaj Pan swoim demonom urojonego hiperrozumu razem z legendarną grupą U2: „Don't let the bastards grind you down!”
Kino to nie tylko orka na polu rozumu. To także prosta rozrywka, mająca wyrwać z kamaszy i pludrów, unosząc w niebiosa emocji. Zaciągając wiecznie hamulec, ograbia się Pan co najmniej z połowy możliwego szczęścia :)

Przyjemnie sie slucha kolejnej dyskusji o Diunie, ale mam wrazenie ze o czyms bardzo istotnym zapominacie. Po wypiciu wody zycia i przemianie w widzacego przeszlosci przyszlosc Paul wie, ze musi pojsc droga, ktora jest w koncowce filmu przedstawiona, bo mimo ze " wszystkie wizje prowadza do koszmaru" ta droga jest najlepsza. Wszystkie inne decyzje skoncza sie jeszcze gorzej. I prosze Was nie mowcie o " white saviour" bo przypominacie mi Juliana z Brody z Kosmosu, ktory mam wrazenie nie zrozumial filmu kompletnie.

Jak dla mnie zdecydowanie za szybki film. Brakuje mi tu jeszcze 3h i bardzo ubolewam nad tym że V nie lubi wersji reżyserskich gdzie serio mógł by pokazać lepiej Diune i relacje między postaciami. A nawet jeśli nie godziny więcej to chociaż te 30 min. Przecież wg nie czuć upływu czasu w tym filmie. Jak by trwał 3h nie robiło by to różnicy. Trochę mnie dziwi że właśnie trwa tylko 2,5. Osobiście uważam że największym minusem drugiej części jest prawie brak dialogów. Dobrych dialogów. Brakuje scen w szczególności budowania więzi między Paulem a Chani. Sceny batalistyczne powinny być dłuższe, tak naprawdę to nic nie widzieliśmy tej walki. Pierwsza część oceniłam 10/10. Kilka razy w kinie i dalej mi się nie budzi. Druga część na 7,5/10. Dwa razy w kinie i więcej nie pójdę. Im więcej myślę o tym filmie tym więcej rzeczy mi przeszkadza. A szkoda. Czekam na ostatnią część ale jeśli nie będzie dialogów wątpię by w moich oczach Diuna była nowym LOTRem.

;-)

Dla mnie 10 / 10  ale łącznie obydwie części. Dawno nie myslałem po filmie o tym co obejrzakem. Dawno. A mnie cieżko zadowolić. Wiekszosc filmów ogoadam do polowy i wykaczam bo szkoda czasu.

Matka Smoków chyba ma więcej imion

Julia, proszę żebyś następnym razem "włączała", a nie "włanczała". Pozdrawiam.

MAM UWAGE ...CZEMU W DZIUNI NIE MA Z I I ?

DIUNA=DIUNE DU PILAT (BORDEAUX)=HAPPY COUPLE=D(Z)UN(I)A Z  POLSKI....ALDO GIOVANNITTI ....ASAP DIRECR ZI ;-)

kułde

Dwie rzeczy:
- niestety metamorfoza Paula nie wypada przekonująco, a to że Chalamet wyraźnie odpina wrotki w drugiej części tylko to wrażenie potęguje - broni się rękoma i nogami przed wyjazdem na południe, a jak już tam trafia leci jak na skrzydłach do mamuśki i robi wszystko, do czego ta go nakłania; a następnie staje się już diabłem wcielonym... No sorry, ale ja tego nie kupuje.
- po drugie niby są podziały wśród Feremenów, bla bla bla, ale po zgromadzeniu już jakby nikt oprócz Chani nie był sceptyczny... A można to było jednak pokazać inaczej, że jest jakaś grupa, która się nie zgadza i nie cieszy albo wręcz odłącza.