Bu sistem çökmüştür. Soyula, soyula bir hal oldu bu ülke. 😠😡😤😤😤😤Bu ülkenin bekası için Parlementer sisteme dönülmeli.

Ülke her açıdan çürütülürken hiç kimse isyan etmedi paracıklar buhar oluncada yandım anam. Müstehak bu millete

17-25 yolsuzluğunun tekrarı .

O SANDIK GELECEK YENİ PARTİYİ İKTİDAR YAPACAĞIZ 🇹🇷 ÖYLE BİR GELECEK Kİ O BAĞIMSIZ YARGI!

Aynısı muaviye ve yezit döneminde yapılmıştır. Hem de Hz. Ali efendimize karşı yapılmış olduğu, bu da 2026 versiyonu müslümanım diyen kardeşim uyan…!

Fatma ve eşini neden sabah baskıyla evinden almıyorlar! Daha ne yapması lazım! 🙄😡😡😤😤😤😤😤😤😤

Helal olsun akıllı insanın hali başka 💥💥💥💥💥💥💥

❤❤❤❤

17 25 aralıkda bile milleti soydular harbiden yargıya gitmediler ayakkabı kutuları o bakanlar ahat hoca dogru diyor bu parti biran önce kapatılmalı ülkeye yıkdılar resmen bu yolsuzluklar yeni dönemde yargılanmalı bu partiye oy verenlerede yazıklar olsun ülke uçuruma attılar resmen

BERABER GÖTÜRDÜK BİZ BU YOLLARDA 😡
Fatma Kimin kasası 🤔

Fon vurgunu, aslında bugünlere nasıl gelindiğini de düşündürüyor. Çünkü bazı sonuçlar bir günde ortaya çıkmaz; onların yolu, yıllar öncesinden döşenen taşlarla hazırlanır.

Hani derler ya: “Sarı öküzü vermeyecektiniz.”

Belki de hikâyenin düğüm noktası tam burasıdır.

Önce arsıza, hırsıza, rüşvete ve haksızlığa “dur” diyecek; ahlaklı, onurlu, liyakatli ve donanımlı insanların sesi kısıldı. Kimi işinden oldu, kimi hapse girdi, kiminin malına mülküne el konuldu; bir kısmı da ülkesini terk etmek zorunda kaldı.

Bütün bunlar yaşanırken toplumun önemli bir kesimi sessiz kaldı; hatta alkışladı, destekledi. İşte belki de en acı tarafı buydu.

Çünkü insan, haksızlık kendisine dokunmadığında onu alkışlarsa, aslında kendi geleceğinin duvarından bir taş daha sökmüş olur.

Sonra karşısında durabilecek gruplar, yapılar ve siyasi oluşumlar birer birer hedef hâline geldi. Toplumun üzerinden geçen bir buldozer gibi, farklı sesler zamanla ezildi, sindirildi ve susturuldu. “Benim mahallemden değil, iyi oluyor” diyenler ise sıra kendilerine gelene kadar bunun farkına varmadı.

Derken öyle bir noktaya gelindi ki, karşısında duracak güçlü bir toplumsal ve kurumsal direnç kalmadı.

İşte bundan sonrası daha tehlikelidir.

Çünkü ahlakın, edebin, adaletin ve hukukun sınırları silikleştiğinde insan, yaptığını bir süre sonra haklı görmeye başlayabilir. Makam, mal ve mülk insanın gözünü bürüdüğünde “daha fazlası” duygusu sınır tanımaz. Doymak bilmeyen bir iştah, sonunda insana elindekinin de yetmediğini düşündürür.

Oysa makam emanettir, mal imtihandır, güç ise geçicidir.

Ne yazık ki bugün geldiğimiz noktada insanın içini en çok acıtan da budur.

Çünkü bir zamanlar ne umutlar vardı…

Anadolu, kendi değerlerinden kopmadan adaletle, ahlakla, eğitimle ve çağın imkânlarıyla buluşabileceği bir yola girmişti. Avrupa ile, dünyayla ve çağdaş medeniyetlerle rekabet edebilecek; insanına daha huzurlu ve daha müreffeh bir gelecek sunabilecek büyük bir imkân vardı.

Yazık oldu.

Daha da acısı, belki başkalarından önce kendilerine yazık ettiler.
Yazık ettiler kendilerine....geleceklerine...
Çok bedel ödendi… Kimi şerefini koruyarak, kimi ise şerefinden vazgeçerek.

Artık yeni bedeller ödemek değil; aklın, ahlakın ve vicdanın terazisini yeniden kurmak gerek.

Tarafgirliğin hakikatin önüne geçtiği, suskunluğun erdem; görmezden gelmenin maharet sayıldığı bir yerde, vicdanın sesine kulak vermek her zamankinden daha kıymetli.

Çünkü adalet, yalnızca karşı tarafın yanlışını görmek değil; kendi tarafımızın hatasına da aynı cesaretle bakabilmektir. Hakikat, kimin söylediğine göre değil, ne olduğuna göre değerlidir.

Bazen susmak tarafsızlık değil, haksızlığa ortak olmaktır. Görmezden gelmek ise unutmak değil, vicdanın yükünden kaçmaktır.

Artık aklın öfkeye, ahlakın menfaate, vicdanın tarafgirliğe üstün geldiği bir duruşa ihtiyaç var.

Zira insan, en çok da kendi tarafının yanlışına karşı adil olabildiği yerde insan kalır.

Çünkü insanın asıl kaybı malını, makamını veya gücünü kaybetmesi değildir. Doğru yoldan ayrılmasıdır.

Adaletten uzaklaşan, hukuku kendisine göre eğip büken, başkasının hakkını küçümseyen bir anlayış, gün gelir kendi kurduğu duvarların arasında kalır.

Dilerim daha ağır bedeller ödemeden, daha karanlık günlere sürüklenmeden, hukuk yeniden herkes için aynı ölçüye kavuşur; ahlak, liyakat ve adalet yeniden hayatın merkezine yerleşir.

Çünkü bir ülkenin geleceği, yalnızca sahip olduğu servetle değil; hakkın karşısında eğilmeyen insanlarının varlığıyla güvence altındadır.

Ve belki de bugün en çok ihtiyacımız olan şey, yıllar önce verdiğimiz o “sarı öküzü” yeniden hatırlamaktır.

İnşalAlah la Bismillah la Elhamdülillah la Vatan Millet Bayrakla soyuluyoruz uyanın artık beyler hanımlar ey halkım uyanın artık uyanın bu kadar da miskinlik olmaz uyumayın artık soyuldunuz… Daha neler olması gerekiyor ölduk öldürüldük soyulduk…. Sonumuz muamma….

Buzdağının görünen kısmı bunlar,,,daha bakalım neler neler cikacak😮

hayrettin hoca bey deme

Her sey bilinçli bilerek yapiliyor

FONZADELER VE FONZEDELER VAR

ülke ne kadar zenginmiş soy soy bitiremediler ne paralar dönüyor artık sıfırı tüketsekte sizde kurtulun bizde

17/25 de millet çal ben senin arkandayım dedi...şimdide arkasında durur merak etmeyin ..

Millet oy versede vermesede ses çıkartmıyorsa sıkıntı  hukumetde degil milletdedir

Hayretler içinde kaldığım kısım şu! Eski bir bakan bu fonzi işine girmiş, kaynağını bilmediğimiz 163milyon tl yi buraya yatırıp 4ayda 2milyartl yapmış, hadi buraya kadar buna çok karlı ticaret diye bakabilirsin, ama olay patlamış, bunun aslında 500bin kişinin parası üzerinden bir tezgah olduğu ortaya çıkmış, ve bu eski bakan çıkıp aslanlar gibi özür dileyip parayı iade ettiğini söylemiyor ??? Hayrettt, devlet kimlere emanet edilmiş