గతంలో ఈ కథ చదివే ఉంటాను. అప్పట్లో నాకు తెలియని విషయం ఇప్పుడు తెలిసింది. పాత్ర చిత్రణ, దాని పరిణామం అనేది కథా లక్షణాల్లో ప్రధానమైనవి. తల్లిని ఎంతో ప్రేమించే కొడుకు అంత క్రూరుడు ఎలా అయిపోయాడు?! భార్య మాటలు విని తల్లిని అంత నిర్దయగా చూసేవాడు మొదట్లో అంత ప్రేమ చూపించడు. తల్లికి వైద్య పరీక్షలు చేయించని లోభి, మొదట్లో తల్లిని ఉద్యోగం మానిపించడు. నవలలో ఇచ్చే అంత వివరణ ఇవ్వనక్కర్లేదు గానీ, ఒకే వ్యక్తిలో పొంతన లేని వ్యక్తిత్వాలను సరైన కారణం లేకుండా చూపించడం పాఠకుడుని చాలా తక్కువ అంచనా వేయడం అవుతుంది. లేదా, రచయిత నిర్లక్ష్యమో, అపరిపక్వతో అవుతుంది. అంత పెద్ద రచయితలో రెండోది ఉంటుందని నేను అనుకోను. యండమూరి ఇటువంటి విషయాల పట్ల చాలా శ్రద్ధ తీసుకుంటారు. ఏదైనా పాత్ర అలా ఎందుకు ప్రవర్తించింది అనే దానికి ఖచ్చితమైన వివరణ ఉంటుంది. ఒకరు ఎక్కువ, ఒకరు తక్కువ అని కాదు; రచించేటప్పుడు చూపించే శ్రద్ధలోని చిన్న వ్యత్యాసం, అంతే!

స్త్రీల బలహీనత పిల్లలు. వాళ్ళ అవసరం కోసం పిలుస్తున్నారని తెలిసినా, తనని వృద్దాశ్రమంలో వదిలిపెట్టిన కొడుకుని, కోడలిని క్షమించి మళ్ళీ వాళ్ళ దగ్గరకే వెళ్లింది. అమ్మ కదా 🙏

అమ్మ బలం,బలహీనత కూడ పిల్లలే అందుకే వెళ్ళినది లేకుంటే ప్రశాంతంగా బతకలేదు