Kapitanowie okrętów: Nie można tak po prostu ich zostawić, jeśli będzie trzeba, złamiemy rozkaz
Piloci samolotów: Hehe, cywile na polu robią bum bum

Czy też tak mieliście że jak czytaliście jego książkę to w głowie używaliście głos Grzegorza?

brzmi to okrutnie ale na morzu tak jest.. sam pracuje na morzu, mamy takie powiedzenie ''wiesz co dzieli nas od wiecznosci? cienka blacha..''

Można dodać, że brytyjskie podejście do wojny na morzu było mniej więcej takie, jak amerykańskie podejście do wojny w powietrzu - to nie ma być rycerska gra, jeśli się da to ma być mordowanie małych foczek na plaży, niszczenie przeciwnika do zera i bez żadnego pardonu. Kiedy w IWŚ Niemcy trzymali się konwencji na morzu, brytyjczycy zwyczajnie zaczęli uzbrajać statki handlowe i obsadzać je załogami bojowymi, wpierw w idei samoobrony, a następnie wprost w akcjach zdradzieckich. Q-Ships były ekwiwalentem partyzanta, który udaje cywila i współpracuje do ostatniej chwili by wyszarpnąć broń i zacząć strzelać. Brytyjczycy atakowali też wbrew konwencjom załogi niemieckie które organizowały sprawdzanie zgodnie z konwencjami czy na pokładzie statku jest transportowany materiał wojskowy - zgodnie z rozkazami admiralicji, przewodzonej przez Churchilla. O tym, że nielegalnie transportowano materiały wojenne na pokładach jednostek cyilnych, czego Lusitania była najlepszym przykładem, już nawet nie trzeba wspominać. Nieograniczona wojna podwodna była następstwem tego brytyjskiego podejścia, które połamało zasady wojny, do czego Niemcy się dostosowali. W 2WŚ Niemcy byli już znieczuleni, choć tak jak było powiedziane w materiale - załogi starały się i tak utrzymywać zasady. Po drugiej stronie jednak nie było pardonu - już w 1940 roku admirał Forbes dowodzący Home Fleet wydał haniebny rozkaz aby załogi eskortowców mając do czynienia z wynurzonym U-Bootem strzelały do ratujących się załóg z broni maszynowej w celu uniemożliwienia im ewakuacji z uszkodzonej jednostki, a tym samym powstrzymania procedury samozatopienia U-Boota. O ile jeszcze do listopada 1939 były sytuacje, gdzie uciekające z okrętu załogi ubootów przestawano ostrzeliwywać kiedy zrzucały szalupy na wodę, o tyle nie minął rok od rozpoczęcia wojny, by Brytyjczycy wobec kilku widowiskowych klapsów zwyczajnie roznosili załogi ubootów ze wszystkiego co miały. Laconia nie była ewenementem, tylko była doskonałym przykładem tego mentalu, który doprowadził Brytanie do miejsca największego mocarstwa morskiego, które odziedziczyło US NAVY. Dodajmy, że podobne zabawy dotyczyły ogólnie niemieckich załóg na morzu - marynarze z Bismarcka również zostali zostawieni na śmierć pod zmyślonym pretekstem wykrycia okrętu podwodnego, podobnie Scharnhorst. Amerykanie i Brytyjczycy w rangach admirałów woleli w Norymebrdze naciskać by Donitz nie dostał za mocnego wyroku, bo wiedzieli, że na każdego nadgorliwego U-852 przypadały wesolutkie USS Wahoo, a na każdą Laconie przypadał Forbes, więc nawet oni czuli że postawienie Doenita przed sądem będzie problematyczne

Umiejetnosc plywannia... to jedno
Woda 8C  zabija  w kilka minut  plywajacych

Ale mi się fajnie reklama wylosowała. 22:45
"... zostały ucięte  przez komunikat Karla..." [REKLAMA ŻARCIA DLA KOTÓW]

Panie Grzegorzu, dobrze się Pan czuje? 5 filmów w przeciągu 2 miesięcy? Nie żeby mi to przeszkadzało, ale proszę pomyśleć również o sobie, jakieś wakacje może, albo chociaż krótka przerwa. :D

Warto wspomnieć iż ten rozkaz Karla Dönitza BYŁ NASTĘPSTWEM tzw. incydentu Laconia.
12 września 1942r. U-156 zatopiło brytyjski statek pasażersko-transportowy RMS Laconia.
Dowódca U-156 zaczął ratować rozbitków.
16 września amerykański samolot zaatakował wynurzone niemieckie okręty podwodne z czerwonymi krzyżami na "kioskach" i rozbitkami na pokładzie(U-156 dodatkowo  holował za rufą szalupy).
Dönitz, wściekły na ten atak, następnego dnia (17 września) wydał rozkaz zakazujący ratowania rozbitków z zatopionych wrogich jednostek.

Niemieccy kapitanowie na rejsach bojowych mieli duży margines swobody i mogli sami indywidualnie decydować jak zachować się w stosunku do przeciwnika. Poza tym zostawienie bez pomocy człowieka na morzu to dla marynarzy jest bardzo trudna decyzja.Wszak wiadomo,że bez pomocy napewno zginie.

Wymawiasz Haven tak jak się wymawia heaven. Słowo Haven oznacza przystań, bezpieczną zatokę, azyl. Często używana w wyrażeniu safe haven. Wymawia się hejwen. Pozdrawiam

Jako niepijacemu od 10 lat alkoholikowi nie wiem dlaczego spodobala mi sie fraza ,,Pol litra zawsze pod reka''... . ;-)

Obejrzałem wszystko co Pan wypuścił, propaguję wśród znajomych, oby tak dalej! Pozdrawiam.

Bo widzisz Grzesiek całość rozbija się o drobny szczegół.
Jak się nawalamy z daleka to jest mój bezimienny wróg, ale jak patrzę mu w twarz to przestaje być bezimienny.
A głębszą perspektywą jest to że to taki sam gościu jak ja.
Mąż, brat, ojciec ktoś z kim bym browarka wypił wieczorem gdyby nie to że różnią nas barwy flagi.
Wojna to zło ale nawet w tym haosie nie można zapominać że tam z drugiej strony jest taki sam gościu jak ja.
Mąż, ojciec lub brat który trafił tu dlatego że jego głównodowodzący tak zdecydował.
A żeby było całkiem śmieszniej.
Jak my trzymający karabiny powiemy że nie chcemy wojny to ta się skończy.

Czy będzie kiedyś odcinek o Oswaldzie Mosley?

Tytuł taki, tak jakby tylko niemiec mógł dokonać czegoś okrutnego. Morderca to nie potwór, jak to sie przedstawia; to człowiek taki jak ty.

Panie Grzegorzu, to już miesiąc!! Jesteśmy głodni materiału i jego merytorycznej treści 🤝

Tęsknię za dawną formą materiałów, które przyciągały merytorycznością a nie dramatyczną narracją...

Jest wielka różnica pomiędzy byciem dla kogoś wrogiem - a być po jednej ze stron wrogo do siebie nastawionych…

Niemieccy żołnierze też byli ludźmi. A tym bardziej ludzko się zachowali - im mniej byli oddani ideologii…

Sprzyja to refleksji także dla nas - gdzie w naszych czasach ludzie oddani ideologiom potrafią zachowywać się jak zwierzęta i takimi być wobec innych ludzi… jednocześnie chrzaniąc coś o „humanizmie” i „prawach człowieka” 🤦‍♂️

Nie cierpię kokosa....teraz mi podpadłeś..ale tak poza tym - nagraj coś o zbrodni wojennej amerykańskiego okrętu podwodnego ( nie pamiętam nazwy Yachu czy jakoś tam) który po zatopieniu japońskiego transportowca wypłynoł i załoga z broni ręcznej wystrzelała rozbitków , co się później okazało w większości indyjskich jeńców...

Czekam na odcinek o wojnie podwodnej na Pacyfiku.