Robert, mocht je dit lezen, je bent een held. Je mag trots op jezelf zijn. Je bent een vechter en een lieve man. Ik gun je alle geluk van de wereld.

Vind het wel heel beschamend en heftig dat iemand die de maatschappij dient met zo'n heftig beroep (nachtdienst politie) vervolgens vol schaamte een uitkering moet aanvragen, meer dan een jaar tegen wordt gewerkt!!
Je ziet toch zo dat die man dit doet uit noodzaak en niet uit gemakszucht en luiheid!

Ik vind het wel heftig, dat deze mensen die duidelijk echt moeite hebben met het leven, negatief bejegend worden op social media. Wij kunnen wel makkelijk oordelen achter een scherm, maar je weet nooit hoe een ander zich vanbinnen voelt, en je hebt al helemaal geen inzage en niemand medisch dossier, er zal meer begrip voor op mogen worden opgebracht. Ik hoop dat deze mensen ondanks hun gezondheid zich nog gelukkig mogen voelen 🙏🏽

Ik ben zelf bouwvakker 32 jaar geweest en keek ook neer op zulke mensen echt kru gezegd
Tegen mij zeiden ze de zot is daar ik was mega gedreven ...plots autoimmumziekte en kapotte rug chronische... psycholoog gehad om het wat plaats te geven maar nu kijk ik met tranen in de oog naar deze mensen .... profiteurs gaan er altijd helaas zijn ...en het is niet omdat je er goed uit ziet dat je dit bent
Trouwens wees er niet jaloers op...ik was gelukkiger ervoor hoor ook al ben ik een optimist
Sterkte voor al deze mensen❤

Voor ME is er een manier van labdiagnostiek gevonden in meerdere studies. In het bloed zijn 116 afwijkingen te zien bij mensen met ME vs controlegroep.
Met name neuroinflammetoir van aard.
PTSS is een ernstige psychiatrische aandoening.
Graag niet te snel oordelen mensen.

Mooi om te zien dat er mensen in beeld worden gebracht die wel wíllen, maar gewoon niet kúnnen werken.
Er zullen zeker profiteurs zijn die de boel oplichten, maar er zijn zoals we hier zien ook veel mensen die deze (minimale!) uitkering nodig hebben en verdienen.
Petje af voor alle deelnemers, erg kwetsbaar dat je dit durft te laten zien.

Ik heb zelf chronische rugklachten en aan mij is het ook niet te zien dat ik ziek ben terwijl ik nauwelijks normaal kan functioneren zonder medicatie. Mensen geloven vaak ook niet dat je ziek bent en zeggen vaak dat je je aanstelt terwijl ik soms nachten lang lig te creperen van de pijn. Heel erg veel respect voor de mensen die deelnemen aan dit programma, wens jullie allemaal het beste ❤

Ik ken iemand met een auto-immuunziekte. Hij kan niet werken, maar hoeft dat ook niet. Geen uitkering, geen hulp, geen beroep op de staat. Hij leeft van wat hij ooit zelf heeft opgebouwd: vastgoed, edelmetaal en aandelen. Hij kost niemand iets, draagt niemand tot last, en leeft waardig in stilte. Toch wordt hij fiscaal behandeld als iemand die kan werken en rendement moet afdragen. Alsof zelfstandigheid een fout is die bestraft moet worden. Een systeem dat solidariteit predikt, maar autonomie straft, is moreel failliet. Echte rechtvaardigheid begint wanneer we niet alleen kwetsbaarheid beschermen, maar ook zelfstandigheid respecteren.

Gezonde mensen kunnen niet voorstellen dat "goeduitziende mensen" gewoon geestelijk/ lichamelijk helemaal op zijn na heftige trauma's of ziekte

Veel liefde en sterkte voor diegenen die aan dit programma meedoen,heel moedig om over je situatie te praten,ik gun jullie het beste❤

Ik ben wel blij en trots op Nederland dat we een vangnet hebben voor deze mensen. Jammer van de mensen die er misbruik van maken uiteraard. Maar ik kan mij volledig inleven, vooral bij die man, wat betreft het zelfvertrouwen verliezen, mensen die zeggen "ga gewoon werken" terwijl dat juist is wat je zo graag weer wilt, en dat ie  gewoon weer plezier wilt kunnen maken. Ook zijn nerveusiteit trekjes herken ik sterk. Puur overleven. Ik vind participatie wel belangrijk though, wat is er wel mogelijk, oplossend blijven bewegen in de samenleving. Op eigen tempo iets opbouwen. Ik ben van 1 dag vrijwilligerswerk van 4 uur naar 8 gegaan en nu 2 volle dagen. Woensdag moet ik ook echt bijkomen, maar komt goed.

Ik vind sommige reacties hier best heftig. Misschien zijn dit niet de beste voorbeelden, maar ik wil toch even iets delen. Ik ben zelf chronisch ziek sinds 2022, met een zeldzame en weinig bekende spierziekte. Daarvoor werkte ik altijd fulltime, soms wel zestig uur per week, met veel plezier. Tot mijn lichaam er simpelweg mee stopte in 2024.

Ik zit nu in afwachting van een WIA-uitkering, en ik merk hoe makkelijk er wordt gepraat over “lekker niets doen en toch geld krijgen.” Veel mensen vergeten dat ziek zijn geen vakantie is. Er zijn dagen waarop de zenuwpijn ondraaglijk is, zware medicatie niets helpt, en je het leven gewoon even niet meer ziet zitten. Juist de reacties die ik hier lees, versterken dat gevoel van buitengesloten zijn dat beeld van “ik doe er niet meer toe, ik zal wel een uitkeringstrekker zijn.”

Ik zou niets liever willen dan weer werken. De gedachte dat ik de komende veertig jaar thuis zit zonder perspectief, breekt me regelmatig. Thuis zijn als zieke betekent niet ontspannen of genieten van vrije tijd. Het betekent pijn lijden, dagenlang uitgeput in bed liggen, medicijnen slikken die je liever niet neemt, afspraken afzeggen omdat je lichaam niet meewerkt, en voortdurend worstelen met donkere gedachten.

Als iemand die écht ziek is en dolgraag weer zou willen werken, kan ik je één ding meegeven: het is niet zo zwart-wit als het lijkt. Ziek zijn is geen keuze, en ik zou willen dat ik mijn dagen kon vullen zoals een gezond persoon. Een echte baan, een goed sociaal leven, en het leven leven na mijn eigen leeftijd.

Prachtig dat ze hier aandacht aangeven.

Zelf kamp ik ook met jeugdtrauma’s die er later uitkwamen en ik arbeidsongeschikt raakte op 27 jarige leeftijd.
Mijn eerste baan was op mijn 14e en mijn fulltime baan begon op mijn 22ste.

Trauma’s die vanaf mijn kinder/tienertijd tot 20ste zich hebben opgestapeld door mijn narcistische vader, die uiteindelijk suïcide pleegde.

Ik dacht gewoon doorgaan, komt wel goed. Het zal wel meevallen.
uiteindelijk stort je in. Je lichaam stopt ermee, je geest is door alles wat er gebeurd is ook ziek geworden.
Ik ben erachter gekomen dat je door wat je mee maakt je keuzes maakt die achteraf heel slecht zijn geweest. Maar je deed ze onbewust om het leven eigenlijk wat dragelijker te maken. Je was aan het “overleven”.
Nu met een aantal diagnoses waaronder ptss gelukkig stappen aan het maken naar herstel.
Ik ben nu 31 en heb na 3-4 jaar pas kunnen zeggen, dat werk komt wel weer. Eerst zorgen dat je weer kunt functioneren. Jezelf weer mens voelen.

Ik ben ontzettend dankbaar voor de goede zorg die ik heb, en dat instanties begrip en compassie hebben voor mij. Dat zorgt echt voor een beter en spoediger herstel.

Als ik voldoende hersteld ben ga ik heel graag weer werken!

Heel veel sterkte aan de mensen van de video en aan alle andere die kampen met een slechte lichamelijke en geestelijke gezondheid.

Liefs❤

Schandaling de situatie van Robert !

Voor Rob betaal ik met liefde belasting , wat een held

Wat mensen nooit begrijpen aan PTSS is dat het er altijd is; je hebt geen zenuwstelsel, je bént jouw zenuwstelsel. Die kan je simpelweg niet uitzetten; het stuurt jouw gevoelens, jouw (onderbewuste) associaties en daarmee dus jouw gedachten. Jouw (bewuste) geest is hierdoor constant aan het vechten tegen jouw eigen zenuwstelsel (het beschadigde - onderbewuste - dier in jou) die jou constant maar blijft vertellen dat je in permanent levensgevaar verkeert. Dat kan je met jouw bewuste geest blijven relativeren, totdat dit niet meer lukt. Je kan dan niet meer rennen, vechten of bevriezen, dus raak je weer in shock. Jouw eigen zenuwstelsel houdt jou hierdoor permanent in een wurggreep. Je bent als het ware een gevangene in jouw eigen lichaam...

Eindelijk word er wat over gedeeld hoe het werkelijk gaat hopelijk komt er mee begrip precies je moet je altijd verantwoorden

Ik zou zo Willen ruilen om een week gezond te zijn en werken❤❤.. even geen 24 uur pijn..lijkt mij echt paradijs

Rutger heeft in deze serie echt laten zien, waar hij goed in is als presentator, hier ligt zijn kracht

Beetje heftig Rutger wel om een man met ptss meteen bij binnenkomst te vragen wat zijn trauma is 🫠🙂‍↔️