รักการเดินป่า แต่ไม่มีความรู้ในการเอาตัวรอดใดๆเลย 😢

ที่น่าสนใมจคือจะไปเดินทำมัย  อายุเยอะขนาดนี้แล้ว  อาจจะเพราะตอนสมัยวัยรุ่นไม่ได้ทำในสิ่งที่ต้องการ   แต่ก็น่าจะเริ่มก็น่าจะเริ่มเดินทาง จากที่สั้น ไปง่ายๆก่อน   แต่มันอาจจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่เขาอยากจะทำก็ได้

ไม่ต้องป่าหรอกครับ แค่ไปห้างเปิดใหม่ครั้งแรกยังมึนเลยครับ จอดรถหาชั้นผิดถูกประจำ

ไม่มีทักษะในการเดินป่า และการเอาตัวรอด ประมาท คดีนี้เป็นข้อคิดที่ดีมาก ให้เรามีสติอยู่เสมอ

แบบนี้ไม่ได้เรียกว่านักเดินป่าค่ะ เรียกว่าคนแก่เอาแต่ใจ เรียกร้องทำอะไรตามใจตัวเอง สร้างความลำบากใจให้ลูกให้สามี ขอแสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์อันน่าเศร้าของคุณป้าด้วยค่ะ

เดิน ป่า ต้องมีเลย เข็มทิศ แผนที่ วิทยุสื่อสาร จดคลื่น ฉุกเฉิน อุปกรณ์ ส่องสว่างให้สัญาณ แท่งแม็กนีเซียมหรืออุปกรณ์จุดไฟ มีดพก อาหารน้ำ ยาพื้นฐาน และอื่นๆที่จำเป็น

โอ้โหเธอเดินป่าระยะใกลขนาดนั้น แต่กลับไม่มีการเตรียมพร้อม ไฟแช็กกับมีดพกนกหวีดคือสิ่งที่นักเดินป่าต้องมีไว้ในกระเป๋าตลอด

จงจำไว้ว่า ถ้าหลุดออกจากเส้นทางหรือพลัดหลงออกนอกเส้นทาง ต้องหยุดลงทันที ไม่ต้องเดินต่อให้รอความช่วยเหลือ เพราะเมื่อพลัดหลงจะออกนอกเส้นทางไปไม่ไกล เมื่อคนออกตามหาจะพบเจอได้โดยง่าย อย่าออกเดินสะเปะสะปะ เดินป่าต้องมีนกหวีดและไฟฉายติดตัว สามารถส่งสัญญาณได้ในระยะไกลในการมองเห็นหรือได้ยินเสียงดังกว่าเสียงตะโกน...

เข้าป่าอย่าคิดว่าตัวเองเก่งเจ๋ง มืออาชีพหลายๆคนพลาดท่ามาก็เยอะ เคสนี้ถ้ายายจุดไฟติดหรือมีนดหวีดก็รอดไปแล้ว

เราเองก้อชอบhikingมากๆ สามีพาเราและลูกไปเที่ยว National Park บ่อยๆ ปีละหลายครั้ง เปลี่ยนเรื่อยๆ แต่ที่พวกเราเดินคือทางที่มีtrailเดินชัดเจน คนเดินเยอะ เราจะไม่เสี่ยงเดินทางที่ไม่มีtrail หรือทางที่ไม่มีคนเดินเด็ดขาด ชอบเดินแต่ต้องคำนึงถึงความปลอดภัยด้วย  อาหารและน้ำดื่มสำคัญมากๆ

น่าสงสารจังเลยค่ะ ทรมาน เหงา โดดเดี่ยวหลายคืนหลายวัน😢

ข้อสุดท้ายคืออายุค่ะ คนเดินป่าที่มีอายุเยอะขนาดนี้ไม่ควรจะไปคนเดียวค่ะ แต่ไม่แปลกใจนะคะเพราะคนอเมริกาชอบทำอะไรเสี่ยงๆค่ะ ขอบคุณค่ะคุณโชแปง รักษาสุขภาพด้วยนะคะ❤

เธอได้ทำในสิ่งที่เธอรักและใฝ่ฝันแล้ว..เคารพในการตัดสินใจของเธอ..ทุกการกระทำย่อมมีความเสี่ยงเธอมีประสบการณ์และเธอทราบดีแม้สุดท้ายเธอต้องจากไปก็ตาม..RIP..(เธอน่าจะก่อไฟส่งสัญญานควันแบบโบราณนะ)

อย่างน้อยก็ชื่นชมจิตใจนักสำรวจของ  Gerry  แม้เธอไม่ได้สำรวจโลก  แต่เธอกล้าหาญที่จะบุกเบิกเข้าไปในความใฝ่ฝันมุ่งมั่นของตัวเอง ข้อเขียนบันทึกสั่งเสียในวันใกล้เสียชีวิต ก็ดูยอมรับความเป็นจริงด้วยใจสงบ   ..  ถ้านั่งๆ นอนๆ ตัวสะอาด อบอุ่น อยู่บนเตียงนอน ชีวิตย่อมปลอดภัยแน่นอน  แต่ในความเป็นจริง เราไม่ได้มีอะไรพร้อม ครบถ้วนสมบูรณ์  ได้เสมอไป  ชีวิตย่อมต้องพบความเสี่ยงได้เสมอ นักธุรกิจที่มีแผนธุรกิจอย่างดี มีทีมงานและเครื่องมืออุปกรณ์พร้อม แต่ก็เจ๊งได้   .. ถ้ามีความฝันใฝ่มีความมุ่งมั่น  และเตรียมตัวเตรียมใจเท่าที่จะทำได้  แล้วกล้าก้าวเดินออกไป ไม้ว่าจะสำเร็จหรือล้มเหลว   ย่อมน่านับถือเสมอ

ชอบอย่างเดียวไม่พอ ต้องฝึก ,เตรียมพร้อม,และเข้าใจอย่างลึกซึ้งด้วย

เดินป่ายังไงก็น่าจะมี นกหวีด ไฟแช๊ค แท่ง แม็กนีเซี่ยมบ้าง และการกางเต้นท์ที่ตั้งใจจะ ให้คนหาเจอควรหาที่โล่งกาง   หาไม้หรือหินมาวาง เป็นสัญลักษ์sosในที่โล่ง

น่าสงสารจัง เธอจะว้าเหว่ เหงา และเฝ้ารอขนาดไหนกันกว่าจะเสียชีวิต

เคยได้ยินว่าถ้าคุณเริ่มรู้สึกหลง ให้อยู่ที่เดิม อย่าสุ่มเดินมั่ว

น่าเศร้าใจ สงสารป้าแกก่อนตายคงเศร้าและทรมานมาก 😭

ทำอะไรเกินความสามารถของตัวเอง เพราะแค่ต้องการทำในสี่งที่ตัวชอบ  
เดินป่า ปีนเขา ล่องเรือข้ามทวีปในทะเล มีความเสี่ยงกับชีวิตสูงมาก+อายุคนด้วย คุณยายจึงไปไม่ถึงฝัน แต่ก็ขอชื่นชมในความพยายามที่จะทำตามความฝันของคุณยาย น่าสงสาร ต้องมานอนตายอย่างโดดเดี่ยวในป่าเพราะขาดน้ำและอาหาร+ประมาทในการเตรียมอุปกรณ์การเดินป่าที่ยาวนาน