Moja rodzina uznała, że to zabawne porzucić mnie z "pustym portfelem" w obcym kraju i bez żadnych dokumentów podróżnych. "Wszystkim przeszkadzasz" - powiedziała moja siostra. "To twoja wina" - dodała moja mama. Pięć lat później, kiedy zobaczyli mnie ponownie i zauważyli osobę stojącą obok mnie, mój tata krzyknął: "On jest...".