Üniversiteler ve üniversite sınavına hazırlanan öğrenciler hakkında bir psikolojik video hazırlaya bilir misiniz? Sevgili Bebar Bilim ailesi sayıları az olmayacak derecede intihar edenler var

2:50 yks'ye veya lgs'ye şu covid döneminde giren birinin bunları yaşamaması çok zor.

Anksiyete bende var ve o kadar kötü bir şey ki.. En sevdiğini kaybetmiş ve yas tutuyormuş gibi bir kalp ağrısı ve huzursuzluk.

Daha çok kuantum fizik gelsin

Günümüzde toplumsal bir sorun haline gelmeye başladı. Depremler Hastalıklar Ekonomi gibi bir çok sebep günümüzde  bu sorunsalın tetikleyicisi oldu.

Bir tek adımı söylemedin.

BEBAR BİLİM ; “SON 6 AYINIZI GÖZ ÖNÜNE ALDIĞINIZDA..”

- E V E T

Hayatım boyunca böyleydim normal bir şey sanırdım... Genelde sessiz biriyim ama her sesimi çıkarmaya çalıştığımda susturulup saygısız denildim.  Uzun süre hep annem babam beni övsün diye deli gibi ders çalıştım. Ama olmak istediğim meslek kabul edilebilir değildi onlar için. Çalısma hevesimi kaybettim.  Lisede yurda gidince yani evden uzaklaşınca çoğu kişi ağlarken ben nedense mutlu olmaya başlamıştım.  Arkadaşlarım meğer yardım etmiş bana  onlar olmuş doktorum... Iyiki varsınız Halime  Melek ve Müge. Sizler sayesinde daha da gülümseyebildim 🌸

Aga diksiyonun o kadar iyiki ali babanın çiftliğini anlatsan dinlerim

Videoyu ağlayarak izledim inanmıyorum ya

Bende bu bozukluğu 4-5 senedir çekiyorum ve insanların bu hastalıkla dalga geçmesine katlanamıyorum çünkü gerçekten çok çok zor bir hastalık. Bir sene boyunca zorunda olmadıkça evden çıkmadığım zamanları biliyorum bakkala bile gitmekte zorlandığım zamanların hatırlıyorum zar zor gittiğim bir arkadaş ortamında anksiyetemin tetiklemesiyle kalbimin 170 attığını o an herkesin için öleceğimi düşündüğümü biliyorum. Her gece yatmadan önce umarım bu sefer mide kramplarım olmaz, umarım bu sefer kabus görmem ve rahat bir uyku uyurum dediğim zamanları biliyorum rüyalarımda bile anksiyetemin tetiklendiğini sabahları kalp ağrısıyla uyandığımı biliyorum her türlü doktora gitmeme rağmen fiziksel hiçbir bulgu tespit edilmediğini biliyorum o kadar zor kii arkadaşlar o kadar zor ki. Umarım hiçbiriniz böyle bir hastalığa düşmezsiniz. Ve umarım düşenleriniz en kısa sürede en az zararla atlatır.

3 yıl evvel panik atak ve anksiyete teşhisi konulmuştu bana, halamda da 15 yıldır var olan bu rahatsızlık 15 yaşında ki bir tramvam sonrası baş gösterdi atak anlarını şöyle açıklayalabilirim ancak: Sanki bir çuvalın içinde denize atmışlar gibi sizi nefes alamıyorsunuz kalbiniz çarpıyor hiç durmadan karıncalanma ardından gelen uyuşma oluyor ellerinizde hiç bir şey görmüyorsunuz başınız dönüyor sürekli nefes almaya çalışıyorsunuz ama sanki çuvalın içinde debelendikçe batmaya devam ediyorsunuz her şey karanlık ve korkunç bu atak süreleri her seferinde değişiyor bazen 15 dakika bazen 30 dakika bazen 1 saat kadar sürüyor düzenli kullandığım ilaçlar da var ancak tedavinin daha çok başında pandemi süreci sebebiyle evden hiç çıkmadım zaten öncesinde de çıkmak istemiyordum. Şahsi tecrübemi birazcık da olsa paylaşmak istedim saygılar...

bizzat şuanda içinde olduğum durum.Videodaki söylenenleri sanki ezberlemişim gibi daha söylemeden biliyorum mahlesef .Anlamak isteyenlere bi örnek vereyim.Mesela doktora gittiniz ve başinizda bi tümor var doktor  2 günün kaldı gözün kararacak başın dönüp 10sn içinde oleceksin tedavisi yok dedi ve sizi eve gönderdi. Her an  başınız dönecekmiş ve bayılacakmiş gibi hisediyorsunuz her zaman o anın gelecegi endişesindesiniz şimdi tümoru çıkartıp yerine anksiyeteyi koyun ve yaşamaya başlayın (allah kimseye yaşatmasin )

Bu tür tanı videoları izlediğim zaman tüm hastalıklara sahip olduğumu düşünmem..

3 yıl ızdırap çektiren  sonra sında üstesinden geldiğim hastalık inanın basit değil korkunun sebebi ni bulamamak insana nelere düşündürür ,yaşamadan bilemezssiniz Allah kimseye yaşatmasın

Uzun zamandır bu illetle cebelleşiyorum panik atakla beraber tek diyebileceğim şey herkes 1 kere ölür bunu yaşayan ise her gün ölür

Bilişsel terapi kitabı için Dr. David Burns'un 'İyi Hissetmek' kitabını önerebilirim.

ablam 20 yaşında ve bu sorunu yaşıyo twiiterda 5 7 saatin sonunda ağlayarak bağırıyo ve bütün yazıları kendisine alınıyo geçen bir salak  2 yada 9 ayda istanbul yazmış ablam da beni istanbula kaçırcaklar diğe ağlıyo tabi bizde böyle birşeyle ilk defa karşılaştığımızdan şaşırdık arkadaşlarını aradık ve birisi ablama ilgi manyağı dedi  bizde daha az ilgi göstermeye çalıştık ben hariç size söyliyim hiçbir işe ayarramıyo eğer sosyal medyadan bu hale gelmişse bu yaşataki tecrubelerime dayanarak ve kovid 19 u da  işin içine katmayarak SOSYALLEŞMESİNİ sağlayın sosyelleşme herşey twitterda kovid 19 aşısı yüzünden yüz felci olan insanları atıp ablamda bunlar çarpılmış kadın bana gönderme diğe ağlarken bi  arkadaşı geldi  o kara bulutlu yüzü bi anda açılı verdi şuandada kahkaha atıyo ama terapi şart yoksa malesef benim bu yaştaki tecrubelerim vede  video bakarak anyalabildiğimiz ilk şey sosyalleşme + terapi  gerçekten yazılarla anlatılmaz bu  sadece bunu yakından yaşamış biri olarak bakın bizde SOSYAL MEDYA yüzünden oldu ben bunda size tavsiye vericem en azından bizim yaptıklarımız
1 telefonu saklamak yada sosyal medya kullanmasını engellemek
2 sosyalleşmesini saplamak
3 kesinlikle uzmanların bakması
4 baskı uygulamamk bolca ilgilenmek
5 te kesinlikler bir hobi veya aktivite yaptırmak yada kahvaltı hazırlamak yani kısacası bir şeyle ilgilenmek endişe duymasını unutturmak ve bunuda arkadaşları varken yapmak en azından ablamı çok rahatlattı
yanlışım varsa düzeltirseniz sevinirim bu sorun bizde hala devam ediyo arkadaşları gidince ne yapıacağımızı yine bilmiyoruz hayla tavsiyeye muhtacız  bizde ilk başta böle olunca delirdi zannettik hatta kendiside diyodu delirdiğimi zannediceksiniz ama falan filan birşeyler uyduruyodu gece 3 te 5 te 6da 7de aralıksız 8 9 kez uyandım kızda uyuyamıyo biz bunları yaptık en azından güldürmeyi başarabildik ama hala sorun devam ediyo :(allahıma dualar ediyorum inşallah iyileşir ablam ve tüm ablam gibi olanlar iyi günler tabikife yanlışım vaqrdır düzeltmeyi unutmayın

Yaşadığım şeyler dile getiriliyormuş gibi hissettim. Ama ben bunu, kendimden bahsediyorum,bir hastalık olarak değil de hayatımın bir parçası gibi görmeye alıştım. Sen de iyi ki varsın :)

NE OLURSA OLSUN HEP RİSK ETMEK LAZIM. TABİİ Kİ KOR KORANE DİYİL. EN KÖTÜSÜ YAPMADIM DEYE PİŞMAN OLMAKTANSA YAPIB PİŞMAN OLMAK DAHA İYİ