بانو پوران وفادار هنرمندی ست، یادگار خانواده ای فرهنگی و هنرمند. پدر بزرگش میرزا محمدخان، ناظم و مدیر کتابخانه ی کالج، پدر حمیدخان وفادار، نوازنده و عضو اصلی گروه برادران وفادار، مادر، بانو پرخیده، خواننده و از اولین بازیگران تئاتر و عمو، استاد مجید وفادار،از بهترین آهنگسازان تاریخ موسیقی ایران، با دهها یادگار ماندگار. خود پوران وفادار هم خواننده ی رادیو بود و البته زود و در جوانی، به علت هایی که در همین مصاحبه بیان می شود ، خوانندگی حرفه ای را رها کرد اما همواره در کنار هنر ماند. اما مهم ترین کار بانو پوران در دهه های بعد و سالهای بعد از انقلاب بود، وقتی که کمر همت بسته تا نام بزرگ خانواده ی خود، به ویژه استاد مجید وفادار را از بیوفایی روزگار و برخی عمدها برای نادیده گرفتن ، احیا کند و کرد.
گفتگو با پوران وفادار هم درباره ی ایشان است و هم درباره ی خانواده، مخصوصا که او، از اولین خوانندگان ترانه ی مگاهیت «مرا ببوس» است. او مهم ترین کسی ست که می تواند پشت پرده ی این ترانه را برای ثبت در تاریخ افشا کند.
با او در این باره حرف زدیم و همچنین درباره ی بسیاری دیگر از آثار ماندگار سلطان مجید وفادار.
معلوم بود که صحبت مان گل می اندازد و طولانی می شود.
امروز اولین قسمت این مصاحبه تقدیم شما.
برای مشاهده ادامه این گفتگو و گفتگو های دیگر کانال مارا دنبال کنید
صفحه اینستگرام هزارصدا:
Instagram: 1000seda.ir
کانال تلگرام هزارصدا:
https://www.telegram.me/hezarseda
بانو پوران وفادار هنرمندی ست، یادگار خانواده ای فرهنگی و هنرمند. پدر بزرگش میرزا محمدخان، ناظم و مدیر کتابخانه ی کالج، پدر حمیدخان وفادار، نوازنده و عضو اصلی گروه برادران وفادار، مادر، بانو پرخیده، خواننده و از اولین بازیگران تئاتر و عمو، استاد مجید وفادار،از بهترین آهنگسازان تاریخ موسیقی ایران، با دهها یادگار ماندگار. خود پوران وفادار هم خواننده ی رادیو بود و البته زود و در جوانی، به علت هایی که در همین مصاحبه بیان می شود ، خوانندگی حرفه ای را رها کرد اما همواره در کنار هنر ماند. اما مهم ترین کار بانو پوران در دهه های بعد و سالهای بعد از انقلاب بود، وقتی که کمر همت بسته تا نام بزرگ خانواده ی خود، به ویژه استاد مجید وفادار را از بیوفایی روزگار و برخی عمدها برای نادیده گرفتن ، احیا کند و کرد.
گفتگو با پوران وفادار هم درباره ی ایشان است و هم درباره ی خانواده، مخصوصا که او، از اولین خوانندگان ترانه ی مگاهیت «مرا ببوس» است. او مهم ترین کسی ست که می تواند پشت پرده ی این ترانه را برای ثبت در تاریخ افشا کند.
با او در این باره حرف زدیم و همچنین درباره ی بسیاری دیگر از آثار ماندگار سلطان مجید وفادار.
معلوم بود که صحبت مان گل می اندازد و طولانی می شود.
امروز اولین قسمت این مصاحبه تقدیم شما.
برای مشاهده ادامه این گفتگو و گفتگو های دیگر کانال مارا دنبال کنید
صفحه اینستگرام هزارصدا:
Instagram: 1000seda.ir
کانال تلگرام هزارصدا:
https://www.telegram.me/hezarseda
تاریخچه مختصری درباره آهنگ مرا ببوس و استنباط شخصی اینجانب در مورد ریشه این آهنگ.
حیدر علی رقابی در سال 1950 دفتر شعری بنام آسمان اشک توسط کتابفروشی خیام به چاپ میرساند که یکی از شعرهایش بنام مرا ببوس میباشد. مختصرا عرض شود که تمام شایعات مربوط به اینکه این شعر را سرهنگ ژاندارمری بنام سیامک که تمایلات کمونیستی داشته در آخرین شب زندانش قبل از اعدام این شعر را برای دخترش سروده و غیره، رسما رد شده است و حتی شایعه دیگری مبنی بر آنکه (حتی ایرانیکا بغلط نیز به این اشاره کرده) خود علی رقابی این شعر را آخرین شب اقامت در ایران برای دوست دخترش قبل از اینکه جلای وطن کند و به آمریکا سفر کند نوشته بوده است نیز غیر واقعی ست. چون شعر را در 1950 چاپ کرد ولی سفرش در سال 1955 بوده. البته این مقایسه دو تاریخ استنباط من است و جایی نخوانده ام ولی معتقدم ایرانیکا در این مورد بدون مقایسه تاریخ به اشتباه شعر را به واقعه ای افسانه ای نسبت داده است.
آهنگساز معروف ایرانی مجید وفادار به تقاضای داریوش کوشان و برادرش محمود کوشان صاحب استودیو کوشان (از دوستان قدیمی پدرم و خواهر زاده های دکتر علی محمد شیخ دوست پدرم در دارالفنون) که بیش از نیم قرن در کار ساختن و تهیه فیلم بودند (اکثرا آبگوشتی) از مجید وفادار میخواهند که آهنگی برای فیلم اتهام تهیه کند و شعری روی آن بگذارد. مجید وفادار که با فامیل علی رقابی نیز آشنا بود شعر مرا ببوس را روی آهنگی می گذارد که نوشته اند از یک آهنگ یونانی اقتباس کرده بوده است و هنرپیشه آن خانم ژاله علو "لیپ سینک" میکند و روی آن صدای خواننده خاطره پروانه را نصب میکنند. البته این شعر و آواز بعد از آن فیلم شهرتی پیدا نمی کند تا آنکه خواننده گمنامی بنام گلنراقی این آهنگ را در رادیو ایران با پیانو مشیر همایون شهردار خواند و در تاریخ معاصر ایران جاویدان شد. حالا تمام تحقیقات و اشارات بالا بدین منظور است که آن چه آهنگ یونانی بود که مجید وفادار تحت تاثیر آن آهنگ مرا ببوس را برای فیلم اتهام ساخت؟ این سوالی است که پاسخی به آن داده نشده و من حدث و گمان خودم را در اینجا ذکر میکنم. حدس من بر این میباشد که وفادار به احتمال زیاد تحت تاثیر آهنگ "بسامه موچو" ("Bésame mucho" ("Kiss me a lot" ساخته شد توسط آهنگساز مکزیکی Consuelo Velázquez که آنرا در سال 1940 ساخته بوده و شهرت آن هنگامی صورت میگیرد که در سال 1956 (یعنی درست همان سالی که وفادار آهنگ خود را برای فیلم اتهام ساخت) توسط گروه Trio Los Panchos و صدای خواننده زن ایتالیایی الاصل آن Gigliola Cinquetti شهرت جهانی یافت و منجمله در همان سال در ایران.
شما مثل دندانپزشکی که دندانهای بیمار را یکی در میان یا سه تا در میان میکشد اگر نت هایی را از دل قسمت اصلی این آهنگ که همان شروع آنست بیرون بکشید متوجه خواهید شد که مجید وفادار با تغییر مختصری آهنگ مرا ببوس را ساخت و مشیر همایون شهردار هم با بتونه کاری های زیاد روی تم قبل از شروع و یا "اوورتور" آهنگ دست بدست یکدیگر داده اند و این آهنگ را با لاک الکل و روغن جلا و واکس شفق لباس دستگاه ایرانی تنش کرده اند و در ایران با صدای گلنراقی جاویدان شد. مجددا حدس من اینست که مجید وفادار این آهنگ را از کپی یونانی برداشت نکرده و به احتمال قوی از همان "ورژن" اسپانیولی آن که در همان 1956 آهنگ محبوب نسل ما بود، برداشت کرده بوده و البته بدون ذکر ماخذ که در ایران همیشه رسم بوده و ادامه دارد.
در پایین لینک ورژن اسپانیایی و ایرانی آن را نصب میکنم. در همان اول با برداشتن چند نت و آهسته کردن آهنگ می توانید ترانه مرا ببوس را مجسم کرده و از درون آن بیرون بکشید. جالب اینجاست که وفادار به درستی شعر مرا ببوس علی رقابی را روی آهنگی ملهم از یک آهنگ مکزیکی نصب میکند که نام آن هم "مرا بسیار ببوس" است و این انتخابش قابل ستایش است.
ورژن اصلی به زبان اسپانیولی و صدای کونسوئلو ولاسکز توجه کنید:
• Consuelo Velazquez — Besame Mucho
ورژن فارسی و توجه کنید به بتونه کاری مقدمه مشیر همایون شهردار با پیانو:
• ترانه « مرا ببوس » | با صدای حسن گلنراقی و...
این آهنگ در 1999 به عنوان پر شنونده ترین و بالاترین تعداد اجرا در تمام تاریخ موسیقی مکزیک میباشد و جالب آن است که نمونه مشابه آن (حدس من) در ایران نیز به عنوان مشهورترین آهنگ معاصر ایران شناخته شده است
خواستم دوستان بعدا نیایند و گله کنند که تو که میدونستی چرا واسه ما نگفتی. وقتی استاد دانشگاه کتابهای دانشگاه های غربی را با ترجمه پیش پا افتاده به اسم خودش چاپ میکند و در ایران تدریس میکند دیگه چه انتظاری داریم. ملت ما هنوز به مقام و درجه ای نرسیده است که حقوق هنری دیگران را رعایت کند. خود خانم وفادار در بالا شکایت داشت که چرا آهنگهای عموی مرا بعد از انقلاب بدون ذکر ماخذ میخواندند و از تجویدی خرده گرفت که به عمویش تهمت زده است. ولی به همین نون ونمک قسم که آهنگ مرا ببوس برداشت از آهنگ بسامه موچو آهنگساز مکزیکی کنسوئلو وازکز میباشد و ملت باید این را قبول کنند و اصل آهنگ را گوش کنند و تحسین کنند. با احترام