Δεν ήταν δυνατόν να είμαστε στην Κάλυμνο, να έχουμε μαζί μας τον "Αδέσποτο" και να μην πεταχτούμε μέχρι τη γειτονική Ψέριμο. Περάσαμε όμως πρώτα απ' τη νησίδα Νερά στην προσπάθεια να εντοπίσουμε τη σπηλιά στην οποία, σύμφωνα με τις πληροφορίες που μας έδωσαν οι Καλύμνιοι φίλοι μας, θα μπορούσαμε να εισχωρήσουμε με το φουσκωτό. Δυστυχώς ο πουνέντης δημιουργούσε επικίνδυνο αντιμάμαλο στην είσοδο της σπηλιάς και έτσι, σταθμίζοντας τα συν και τα πλην, αποφάσισα να μη μπω μέχρι μέσα.
Φεύγοντας περάσαμε απ' το κολπάκι του Αγ. Νικολάου, στο ύψωμα του οποίου βρίσκεται το ομώνυμο ξωκκλήσι. Λυπηρό το θέαμα των ρημαγμένων κελιών και της υδατοδεξαμενής.
Πρώτη φορά είδαμε την Ψέριμο με τόσο κόσμο! Τα τουριστικά ημερόπλοια κατέπλεαν το ένα μετά το άλλο γεμίζοντας την παραλία και τις καφετέριες με τουρίστες.
Αποφάσισα κάποια στιγμή να περπατήσω μέχρι το ξωκκλήσι της Γραφιώτισσας. Το παλιό ξωκκλήσι έχει καταστραφεί ολοσχερώς και λίγιο πιο πάνω έχει αναγερθεί καινούργιο. Εκπληκτική η θάλασσα με προέτρεψε να βγάλω τα ρούχα μου και να αφεθώ στην αγκαλιά της...