เป็นหนูที่วิ่งตามค่ะ อดทน หนักเอา เบาสู้ เริ่มต้นจาก0 จากคนที่ไม่เคยมีคัยมองเห็นค่า กลายเป็นคนสำคัญ กลายเป็นคนที่ บริษัท เจ้านายไม่อยากให้ลาออก ตัดสิ้นใจลาออกเพาะรู้เต็มที่ และเต็มอิ่ม ทำงานไม่มีความสุขเหมือนเมื่อก่อน เลือกที่จะทิ้งอนาคต กับไปทำสิ่งที่เราทำแล้วมีความสุข นั่นคือการไปใช้ชีวิตพอเพียง

เป็นพอตแคสที่ฟังรอบแรกอาจจะยังไม่เก็ท แต่พอได้ใช้ชีวิตผ่านไปแล้วมานั่งฟังใหม่อีกรอบ รู้สึกเก็ทเนื้อหาในพอตแคสมากขึ้นเลยค่ะ เหมือนตอนนี้ถึงเวลาที่ชีวิตได้เจอจุดที่จะเอาข้อคิดที่ได้มาใช้แล้ว

โชคดีที่ได้มาฟังตอนที่เหนื่อย และลังเลสิ่งที่ทำอยู่พอดี

ทำมาแล้วงานยากๆ ว่าแต่คนเขียนบทความเคยทำงานยากๆ จริงๆ มาหรือเปล่า? หรือแค่คิดว่างานตัวเองทำมันยากมากเท่านั้น  ไม่มีใครจดจำมันหรอก แม้แต่คนได้ประโยชน์จากมันโดยตรง  คนจำมันได้ก็คือตัวเราเท่านั้น  เมื่อหมดเวลาของชีวิต มันก็แค่ตาแก่คนหนึ่งที่เด็กรุ่นใหม่นึกว่าเป็นคนโง่ๆ คนหนึ่งที่ใช้คอมก็ไม่เป็น ทั้งที่ทำงานกับคอมมาตั้งแต่หนุ่มจนแก่ ไม่ใช้แค่ใช้ซอฟแวร์เก่ง เขียนได้ด้วย

นึกถึง เมื่อ 2 ปีก่อน ผม เดินทางไป  ฟูจิ ด้วย ตนเอง  ขึ้น รถไฟ 3 ต่อ  ดูแล้วชีวิตมีเรื่องราวต่างๆ ทำให้   เราคือเรา    ครับ

เคยมีเจ้านายคนเกาหลี สอนว่า อย่าลืมแวะดมดอกไม้ระหว่างทางด้วย ค่ะ

ก้อนที่ 3 นี่ ความจริงขายดีนะคะ 5555

7:06 ก้อนที่2นี่กินบ่อยมากกก555

แล้วถ้าผมพบว่า mps คือ การร้องเพลง และการออกกำลังกาย ทีนี้ ผมอาจจะไปเป็นเทรนเนอร์ นักร้องหรือ ยูทูปเบอร์ที่ใช้สองเรื่องนี้เป็นคอนเท็น แต่ๆๆ มันมีปัจจัยที่สี่ที่ทำให้เราไม่สามารถเลือกทำในสิ่งที่เราต้องการทำนี้ได้ ก็คือ ความอยู่รอด หรือ หาเงินไม่พอใช้ เหมือนที่หลายคน ออกมาทำตามความฝัน หรือ พยายามทำตามความฝันในขณะที่ทำงานประจำแล้ว พบว่า มันไม่พอกินอ่ะ นี่แหละครับ คือ ความหมายที่ว่า เรามีทางเลือกไม่มากอย่างที่คิด
หรือ งานที่มีความหมายมีค่าต่อเรา เราอยากทำ และเราทำได้ แต่เราไม่สามารถเลือกมันมาเลี้ยงชีวิตได้ เมื่อเทียบกับงานประจำที่เราใช้มันสร้างครอบครัว

โคตรดี!!

ฟังไปๆมา ใช้เราหมดเลย เวลาแต่ละวัน ไปกับงาน มีเวลาใก้ตัวเองแค่นอน 1-2/ 6 ชั่วโม่ง ยิ่งทำยิ่งเครียด ยิ่งจน ยิ่งทำยิ่งผิดพลาด แล้วจะทำไปทำไมนิ ปล.มีหนี้แค่ ก ย ศ

เพราะนาฬิกาเดินไปข้างหน้าในความคิดผมนะพี่เราอาจมีนชอบแต่ไม่มีหลอกคนที่ขอบเราทุกคนคนเกลียดก็มีแต่ผมไม่เอามาคิดให้เป็นความทุก ผมเป็นคนคืดบวก มีคนเกลียดผมน่าตะเยอะอยู่แต่ผมก็หายใจได้สบายมีไอ้นิดหน่อยครับ

ฟังตอนตื่นนอนก่อนไปทำงาน ตอนอาบน้ำ และก่อนนอน ♥️♥️

ดีจังเชยครับ ผมจะตามหาเบอเกอร์ก้อนที่4 ของผมให้เจอ

ทำทุกวันให้เต็มที่พอและอย่าไปกลัวทำไมเราต้องกลัว กลัวทำไม่ได้กลัวคนเขาว่า เราจะกลัวทำไม่เพราะเรายังไม่ได้ทำมันเลยแต่เรากลัวไปก่อนแล้วคนส่วนมากน่าจะคิดแบบนี้มั้งถ้าเราติดความกลัวออกไปเราก็จะทำอะไรได้มากขึ้น ความคิดผมนะ

เราเป็นคนเจ้าสำราญ ควรแก้อย่างไร วันนี้ถึงวันที่เบื่อ มืดมน และ เบื่อหน่าย

ผมว่าผมซาดิซ ชอบความรู้สึกสะใจจากการสู้กับจิตใจตัว  เข้าใจพวกชอบวิ่งเลย น่าจะฟิลลิ่งเดียวกัน พอมันทำได้แล้วมันฟินอย่างบอกไม่ถูก สงสัยโรคจิต

พรสรรณผมว่ามีกันทุกคนแต่พรแสวงนี้สิหายางกว่า ถ้าเป็นผมอาจจะมีพรสวรรณก็ได้แค่ผมชอบพรแสวงมากกว่าครับ

ทั้งๆที่อันนี้4ดีกว่ายังไง แต่ใจก็เลือกอันที่1อยู่ ดี แล้วก็ตรงมากๆค่ะ

เมื่อวานในขณะขับรถ ผมคิดเพลินๆใจลอยว่าความสุขของฉันเอง ไม่สามารถวัดได้ด้วยตัวเลข แต่มันวัดได้จากความพอเพียงของการใช้ชีวิต และความพึงพอใจของเราเองต่างหากเป็นตัววัด  แล้วผมก็ได้มาฟังรายการนี้ เหมือนมีแรงดึงดูดจริงๆครับ