Ciekawe jest,że nigdy nie slyszalam takiej rozmowy w stosunku do kobiety,tylko zawsze Panów mamy zachęcać, chwalić, nie daj Boże krytykować.NIGDY nie słyszałam porad,że to kobiety należy zachęcać, chwalić, cieszyć się z jej drobnych rzeczy,które zrobiła,absolutnie nie krytykować,zostawić w spokoju niech sobie poleży na kanapie.

Temu Panu dziękujemy, kompromituje się w każdej  jednej rozmowie. Chłop ma ewidentnie problem ze sobą.

Bony... Posłuchałam tego podcastu i zdałam sobie sprawę, że moje małżeństwo jest naprawdę udane a ja chyba tego nie doceniałam...

To podziwianie ma być w 2 strony zawsze!

Gorzej, gdy partner wychodzi z założenia, że raz się go poprosiło i nie trzeba mu co pół roku przypominać.

Nie wiem czy inne słuchaczki odniosły podobne wrażenie, ale ja zakończyłam słuchanie podcastu z taką myślą, że mamy traktować mężczyzn jak dzieci. Wychowywać ich, przewidywać zachowanie i wyprzedzać uwagę dziesięcioma komplementami żeby nie daj Boże się chłopak zniechęcił. Uważać na każde słowo, przy tym atrakcyjnie wyglądać żeby go zachecać, wiecznie stymulować jego poczucie własnej wartości, być sprawczą, ale nie za bardzo. Nie przypominać o obowiązkach za często żeby nie było presji, nie robić za niego ale też nie narzucać. Takie analizy prowadzę myśląc o wychowaniu dzieci, ale w mężu chciałabym mieć relację partnerską - dwóch dorosłych, samoświadomych i odpowiedzialnych za związek osób, bez lęku. Normalizowanie postawy mężczyzny, w której ten rezygnuje z zaangażowania w relację bo spotyka się z reakcją "ok, fajnie, że wypełniasz swoje obowiązki domowe tak samo jak ja" zamiast z fajerwerkami jest dla mnie przykre. Wyflada na to, że to kobieta ma moderować całym życiem rodzinnym i tylko stwarzać pozory partnerstwa żeby przypadkiem nie dominować, ale jednak to jest jej odpowiedzialność żeby wszyscy się czuli dobrze i wtedy chcieli współtworzyć dom. Czyli ona musi zasłużyć na zaangażowanie męża, ale to oczywiste, że kobieta ma być zaangażowana. Oczywiście nieco hiperbolizuję na potrzeby przekazania mojego odbioru postawy gościa podcastu. Mam nadzieję, że nie zostanę negatywnie odebrana. Zachęcam do rozmowy :)

❤ chodzi w ” wypierdzianych majtkach” . Padlam❤❤❤

Ludzie złoci...wychodzi na to że jak się związało z kimś komu palcem nie trzeba pokazać co jest do zrobienia, o czyje kruche ego nie trzeba drżeć przy każdym słowie, czyli po prostu żyje się pod jednym dachem z dorosłą, odpowiedzialną osobą - to się trafiło los na loterii.

Tak się mówi, że trzeba rozmawiać i słuchać i że to wystarczy, ale nie .. okazuje się, że nie :)

Popełniłam ogromny błąd, że 90% obowiązków spadło na mnie. Mój eks nie docenił, po latach uważał, że wszystko mu się należy. Wszystko po ryj podstawione. Wielki błąd, nigdy więcej.

Jestem terapeutą ds uzależnień , przemocy domowej i traumy seksualnej. Jestem również w związku małżeńskim od 37-u lat.
Temat relacji partnerskich i intymnych jest złożony i wielopoziomowy.
Ten wywiad często używa generalizowania pewnych kwestii bo nie jest możliwe omówić każdej zawiłości w związkach w ciągu jednej godziny. Osoby słuchające, które doświadczyły lub zmagają się z problemami w swoich związkach - a jeśli towarzyszy temu również ich nie przepracowaną terapeutycznie przeszłość - mogą wyciągnąć błędne wnioski z pewnych wypowiedzi.
Myślę że innym ważnym elementem cementowania związku jest wspólny pogląd na duchowość i moralność.
To było czynnikiem który pomógł bardzo w moim małżeństwie.
Gdy obu partnerom towarzyszy poczucie odpowiedzialności przed sobą i Siłą Wyższą, nie tak łatwo jest zamknąć drzwi i odejść bez wcześniejszej próby szukania ROZWIĄZAŃ a nie udowadniania swojej racji.
Temat morze...

jak słucham takich generalizowanych porad to mi się wszystko przewraca. Miałam przez 20 lat najbardziej biernego męża na świecie, trzeba było się go prosić specjalnie żeby wyszedł do pracy, gdy ja w tym czasie otworzyłam dwie firmy kupiłam dom itp. Mimo że rozstaliśmy się 5 lat temu, przy takich poradach ciągle ja od nowa czuję się winna że to może jednak ja go jeszcze za mało prosiłam 😞  
Proszę więc tęż wspomnieć że czasem są mężczyźni którzy jednak nie zasługują na proszenie i pochwały, nie wszyscy są tylko dobrzy

Nic nie ma znaczenia, ani nic nie pomoże, gdy mamy obok siebie czlowieka, z którym zwyczajnie nie pasyjemy do siebie. Wszystko  wychodzi naturalnie i jest prostsze, gdy jesteśmy z kimś odpowiednim dla nas. Gdy mamy  podobny styl życia, te same priorytety i zasady moralne/etyczne.

Mamy być wszystkim, a mężczyzna ma być mężczyzną. Przypominam, że doba ma 24h.

Panie Piotrze.... jak byłoby cudowne, żeby każdy był tak dojrzały i otwarty aby móc ze sobą rozmawiać w ten sposób...

Czyli najlepiej nie wchodzić w żadne związki 😊

To jest bardzo ważne aby uglosnic że takie sytuacje nie mają płci. Ja przeszłam przez piekło regularnej krytyki i niezadowolenia. I szło to zarówno od strony ojca jak i partnera. Myślę, że tak jak mówiąc o narcyzmie trzeba dodać że to dotyczy też kobiet tak tu aż się prosi o takie sformułowanie

Drodzy komentatorzy:

każdy słyszy to, na co jest gotowy.

Ja słyszę błędy w postępowaniu moim. Chłop jest dobry, tylko ja zgrzędliwa. 😅
A związek to wybór. Jeżeli facet po bokach nie chodzi, nie bije, wyzywa i z siebie ofiary nie robi, nie chleje, nie poniża, dba o nasz status finansowy, spełnia każde nasze życzenie i po wielu latach wybiera nadal nas, to my kobiety jesteśmy w obowiązku coś z tym począć, by on poczuł się zauważony. Wtedy zauważy i nas. No i zamiast coś znów zgrzędliwego nam wyskoczy, weźmy łyka wody w usta, albo głęboki wdech. Czas, bym sobie to proste prawidło przypomniała. Dziękuję za ten podcast.

Jak się żyje z kimś kilka lat na próbę i kiedy już minie okres gwarancji to oboję mają luz w relacjach. Chłopcy się pobawili, mężczyźni biorą za swoje decyzje odpowiedzialność. Nie czas być terapeutką, matką albo starszą siostrą swojego kochasia w związku na próbę. Kobiety,  nie szanujemy się i mamy co chciałyśmy.

W punkt, to wszystko u mnie jest tak samo. ,,Dlaczego tak robisz, no i po co tak robisz, no widzisz co zrobiłeś,,. Oszaleć można