Bu şarkı yapay zeka desteği ile oluşturulmuştur.Kurgu tamamen bana aittir.


Sözler:
Raylar konuşur, gece yutkunur,
Aydınlık tünel, nefesim daralır.
Beton labirent, her durak aynı,
Yüzler silinik, kimse bakmaz gayrı.
Akbil sesi yankı, vagon boşalır,
Yer altı ritmi, aklımı çalar alır.
Tünel derin, ışıklar flu akar,
İstanbul üstümde, ben alta sığınırım.
​Metro hattı, kalbinin atışı gibi,
Kaybolmak kolay, şehrin dibi,
Aktarma beklerken yorgun adımlar,
Işık hüzmeleri, karanlık yanlar.
Metro hattı, yeraltı rüyası,
Kaçış yok, bu şehrin deryası.
​Vagon camında yansımam yabancı,
Hızlı tren geçer, kalp gibi sancı.
Karanlıkta kaldık, elektrik kesik,
Herkesin derdi var, sesi çok kısık.
Tünel bitmez, mesafe azalmaz,
Bu yorgunluk benden başkasına kalmaz.
Son durak neresi bilen yok ki,
Yeraltı dünyası üstü boşluk sanki.
​Metro hattı kalbinin atışı gibi,
Kaybolmak kolay,şehrin dibi,
Aktarma beklerken yorgun adımlar,
Işık hüzmeleri, karanlık yanlar.
Metro hattı, yeraltı rüyası,
Kaçış yok, bu şehrin deryası.
​Çıkışa geldim...
hava soğuk.
Raylar sussun artık.
Aktarma bitti.