ក្រោយពេលចូវអ៊ីចាញ់ល្បិចជូកឺលៀងប៉ុន្មានដង និងរងរបួសពេលប្រយុទ្ធគ្នាជាមួយឆាវយិន គាត់បានសម្រាកនៅក្នុងជំរុំ ហើយអង្គុយអានសៀវភៅមួយក្បាល។ សៀវភៅនោះ ជាស្នាដៃរបស់ជូកឺលៀង។ គាត់អានវាប៉ុន្មានខែមកហើយ រហូតដល់លីម៉ឺងដាច់ចិត្តសួរថានោះជាសៀវភៅអ្នកណា។ ចូវអ៊ីប្រាប់លីម៉ឹងថា បើចង់ឈ្នះសត្រូវ គឺត្រូវយកសត្រូវធ្វើជាគ្រូ។
ចូវអ៊ីយល់ថា ការចំណាយពេលអានស្នាដៃនិពន្ធរបស់ជូកឺលៀង នឹងធ្វើឱ្យយល់ច្បាស់ពីជូកឹលៀង ហើយអាចរកវិធីយកឈ្នះបាន។ ខ្ញុំយល់ថា វាមិនគ្រប់គ្រាន់នោះទេ ដោយគ្រាន់តែយកអ្វីដែលគេសរសេរមកអាន។
តើយើងយកសត្រូវធ្វើជាគ្រូដោយរបៀបណា ឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព?
ក្រោយពេលចូវអ៊ីចាញ់ល្បិចជូកឺលៀងប៉ុន្មានដង និងរងរបួសពេលប្រយុទ្ធគ្នាជាមួយឆាវយិន គាត់បានសម្រាកនៅក្នុងជំរុំ ហើយអង្គុយអានសៀវភៅមួយក្បាល។ សៀវភៅនោះ ជាស្នាដៃរបស់ជូកឺលៀង។ គាត់អានវាប៉ុន្មានខែមកហើយ រហូតដល់លីម៉ឺងដាច់ចិត្តសួរថានោះជាសៀវភៅអ្នកណា។ ចូវអ៊ីប្រាប់លីម៉ឹងថា បើចង់ឈ្នះសត្រូវ គឺត្រូវយកសត្រូវធ្វើជាគ្រូ។
ចូវអ៊ីយល់ថា ការចំណាយពេលអានស្នាដៃនិពន្ធរបស់ជូកឺលៀង នឹងធ្វើឱ្យយល់ច្បាស់ពីជូកឹលៀង ហើយអាចរកវិធីយកឈ្នះបាន។ ខ្ញុំយល់ថា វាមិនគ្រប់គ្រាន់នោះទេ ដោយគ្រាន់តែយកអ្វីដែលគេសរសេរមកអាន។
តើយើងយកសត្រូវធ្វើជាគ្រូដោយរបៀបណា ឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព?