Gabriela Kownacka — historia kobiety, która nie wierzyła we własny talent. Gabriela Kownacka zagrała Zosię w „Weselu” Andrzeja Wajdy jako dwudziestoletnia studentka pierwszego roku i usłyszała na planie, że jest „blondyneczką bez krzty talentu”. Po zdjęciach chciała rzucić szkołę teatralną — od tej decyzji odwiódł ją Andrzej Łapicki. Dwadzieścia osiem lat później odmówiła Michelowi Piccoli na planie polsko-francuskiej „Czarnej plaży”, a jej sceny zniknęły z gotowego filmu.

W tym filmie dokumentalnym opowiadamy całą biografię Gabrieli Kownackiej: wrocławskie dzieciństwo i szkołę baletową, z której musiała odejść przez słabe serce; debiut u Wajdy i konflikt z Wojciechem Pszoniakiem; małżeństwo z Waldemarem Kownackim, narodziny syna Franciszka i rozwód po dwudziestu latach; związek z Krzysztofem Janczarem i wspólny Paryż; dziesięć lat w „Rodzinie zastępczej” u boku Piotra Fronczewskiego; cichą działalność charytatywną; chorobę z 2004 roku, powrót na plan, odcisk dłoni w Międzyzdrojach w 2006 roku, diagnozę z 2008 roku i ostatnie miesiące, w których przy Gabrieli Kownackiej byli syn i były mąż. Śmierć Gabrieli Kownackiej w marcu 2010 roku i pożegnanie na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie zamykają tę opowieść.

Materiał powstał na podstawie wywiadów samej aktorki, w tym audycji radiowych Polskiego Radia, wspomnień Romana Dziewońskiego, Laury Łącz, Piotra Fronczewskiego, Anny Chodakowskiej, Maryli Rodowicz i Jana Englerta, rozmów prasowych publikowanych w Gazecie Wyborczej, Gazecie Wrocławskiej, Angorze i Super Expressie, książki o Gabrieli Kownackiej oraz archiwalnych materiałów filmowych i telewizyjnych.

Kanał Echa Sławy to dokumentalne historie polskich aktorów i artystów — prawdziwe biografie, cena sławy i losy ludzi, których znała cała Polska.