Jing İmparatorluğu’nun hanedan dışı tek prens-lordu, herkesin “boş” sandığı Chen Luo, sarayda gözden düşmüş, unvanına göz dikenlerle çevrili. Wei elçileri “kar şiiri” ve iki turluk karşılıklı mısra şartıyla gelir; tüm salon suskun kalırken, o beklenmedik bir ustalıkla bir kar şiiri ve ardından savaş ruhunu titreten bir sefer kasidesiyle dengeleri bozar. Yenilginin utancını yutmak istemeyen Wei, bahisleri yükseltir: sınırdaki Jieshan tuz madenleri ve bir at çiftliği uğruna üç gün sonra yapılacak bir mücadele—hem öldürücü düello hem de strateji soruları. Saray içindeki hizipler unvanını düşürmek için pusuda; ikinci prensin baskısı, Zırh Dairesi’ndeki engeller ve bir usta zanaatkârın peşine düşen oyunlar arasında Chen Luo, imparatorun altın nişanıyla hazırlık yapar. İlk strateji sorusu karşısında şaşırtıcı hızla doğruyu bulur, fakat Wei’nin getirdiği ünlü bir bilge daha çetin bilmeceleri masaya koyar. Prensesin soğuk bakışları, elçilerin siyah-beyaz cüppeleri ve sarayın alev kırmızısı sütunları arasında, “serseri prensin” turnusolu sürüyor: yazıyla mı, zekâyla mı, yoksa bıçak sırtı bir sahnede cesaretle mi ayakta kalacak? Tuz madenlerinin ve atların kaderi, tek bir adımda değişebilir.