Relate na relate ako dito, dati nag apply ako abroad gusto ko sana ilihim ito sa ibang tao, sa kapitbahay na inggitera pru ung mama ko ang hindi mkapigil magsalita sa mga kamag anak ko na mga inggitera, kaya ayun inabot ako 10 months at ticket nlng sana kulang sakin pru bakit parang ayaw pa ibigay, at hindi talaga binagay kasi sa 10 months ba nman na hintay ko ay na banned ang county na yunđ˘... Kaya mula nuon sarili ko nlng ang nkakaalam sa mga ganap ko sa buhay, maraming tao na pangiti ngiti sa harapan mo kpag nagsalita ka about sa success mo pru patalikod ayaw nila yan mangyari sayo. At na notice korin kpag nagplano ung utak at wla kpang work wag muna pagplanuhan ung pera na wla pa sa kamay mo dahil marami pa maaring mangyari, kaya minsan pinipigilan ko magplano na impossible nman mangyari lalo nat matagal pa yan, iniisip ko nlng na maabot ko yan balang araw.